The Unnatural World Of Have A Nice Life

Have+a+Nice+Life+hanl2

Guggenheim Wax Museum 

“I wish I was alive, I wish I was alive
But no one really is”
Και κάπως έτσι μπαίνεις στον κόσμο αυτού του έργου. Με αυτούς τους στίχους να επαναλαμβάνονται, πάνω από ντραμς που ακούγονται σαν χτύπος καρδιάς που πάλλεται στο στήθος ενός γίγαντα που αργοπεθαίνει, κάτω από κιθάρες που είναι περισσότερο από ανυπόμονες να στραγγίξουν κάθε ίχνος ζωής από το μυθικό πλάσμα. Και εσύ έχεις παγιδευτεί μέσα του, στην κοιλιά του κτήνους.  Δεν μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι (αν και το κάνω συχνά ) αλλά κράτησε την λέξη έργο στο μυαλό σου και παρατήρησε την απουσία της λέξης “άλμπουμ”.
Defenestration Song 
Ως ηχολήπτης, θα ήθελα διατυπώσω την εξής παρατήρηση που αφορά την παραγωγή του Unnatural World. Η παραγωγή σου δημιουργεί την αίσθηση πως είναι πολύ περισσότερο, αποτέλεσμα mixing process και λιγότερο mastering. Το mastering είναι το τελευταίο στάδιο της ηχογράφησης και εκεί συνήθως παίρνει “σχήμα” ο ήχος. Τα περισσότερα εφέ προστίθονται κατά την διάρκεια του mastering και αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το δεύτερο άλμπουμ των Mansun ή το δεύτερο άλμπουμ των Bloc Party. Πάντως το “δεύτερο” κράτα το και αυτό στο μυαλό σου. Αυτό εδώ μοιάζει να έχει ηχογραφηθεί ζωντανά, με τους ενισχυτές τους στον διάολο και τα πετάλια τους να δημιουργούν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό στο πάτωμα του στούντιο. Αν αυτό δεν ισχύει και απλά το έχουν επεξεργαστεί ώστε να ακούγεται έτσι, τότε στείλω ένα βιογραφικό στον παραγωγό και να του κουβαλάω καφέδες για όσο χρειάζεται μέχρι να μάθω τα μυστικά της αλχημείας του.
Το “Defenestration Song” δεν διαθέτει τίποτα καθησυχαστικό, καμία ηλιαχτίδα φωτός δεν θα διεισδύσει την κοιλιά του κτήνους. Απόγνωση, όπως εκείνη του ‘Mace & Lace”, ή του “Junkyard” και δεν είναι τόσο ο ήχος όσο το συναίσθημα, η ερμηνεία τους και το στατικό ρεύμα που παράγει η μουσική τους.
Burial Society
Σαφέστατα και θα χρειαστείς headphones για την ακρόαση. Σε περίπτωση που δεν διαθέτεις, σου προτείνω να αγοράσεις άμεσα. Σε περίπτωση που έχεις και συνηθίζεις να ακούς μουσική από το ηχείο του laptop, σου προτείνω να καταφύγεις, το ταχύτερον δυνατόν, στο ψηλότερο κτίριο που βρίσκεται κοντά σου και να πέσεις. Σκεφτόμουνα να κάνω ένα twist στην τελευταία πρόταση και να γράψω κάτι απρόσμενα έξυπνο και αστείο, αλλά είναι πέρα από τις δυνάμεις μου. Πέσε. Η μουσική τους μοιάζει έτοιμη να σε καταπιεί και πρέπει να αφεθείς, διαφορετικά το μόνο που θα σου μείνει είναι το αγκομαχητό του laptop ηχείου και ο βρυχηθμός του μπουκωμένου μπάσου, που θα στην καλύτερη περίπτωση θα κάψει αυτό το ηχείο μια για πάντα.
Music Will Unntune The Sky
Και αν δεν το καταφέρει η μουσική, θα το καταφέρει ότι στο διάολο ψέλνουν σε αυτή την τελετή. Στον τίτλο του τραγουδιού αναφέρομαι και όχι στο καμένο ηχείο. Και είμαι σίγουρος πως η ενασχόληση μου με την οικογένεια Rothchild, λόγω αυτής της φωτογραφίας, λίγο πριν ακούσω το The Unnatural World, είναι τυχαίο γεγονός. Δεν μπορώ όμως να μην σκέφτομαι το Eyes wide shut, κάθε φορά που ακούω αυτή την λιτανεία. Οι φωνές σχηματίζουν ένα μάντρα το οποίο επαναλαμβάνεται, υπνωτικά, και σε βυθίζει περισσότερο στο μυαλό τους και όχι δεν είναι ευχάριστο αυτό που θα συναντήσεις εκεί μέσα.  Η τέχνη όμως που παράγει ένα μυαλό που βράζει πρέπει να είναι αντιστοίχως ανάλογη με την δύναμη που η κοινωνία μπορεί να καταστρέψει.
425702_165724623542944_1847520790_n
Cropsey
Πραγματικά όμως δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα από όλα αυτά. Το μυαλό σου διαθέτει όλα αυτά που διαθέτει το δικό τους μυαλό. Αυτή η οργή και η απόγνωση είναι η δική σου οργή και απόγνωση. Είναι εκείνη η μαγική στιγμή που ένας καλλιτέχνης ή ένα συγκρότημα δημιουργεί ένα έργο το οποίο αντιλαμβάνεται και καταγράφει την μνήμη της εποχής που το γέννησε. Αν πιστεύεις ότι η εποχή μας είναι ιδανική και πως ο πολιτισμός έχει φτάσει σε υψηλά επίπεδα, μπορείς να σταματήσεις την ανάγνωση αυτού του κειμένου και να κάνεις μια βουτιά στην πισίνα σου. Δεν είναι έργο καταγγελίας-διαμαρτυρίας, ούτε καν διαθέτει πολιτικοκοινωνική χροιά. Το ζήτημα είναι να καταγράψεις τον θόρυβο και την σιωπή που κατοικούν σε κάθε αστικό περιβάλλον. Να μεταφράσεις όλες εκείνες τις πληροφορίες που σε βομβαρδίζουν καθημερινά. Να παγιδέψεις το τώρα και να αποδομήσεις το παρελθόν. Να εντοπίσεις εκείνο το τμήμα εγκεφάλου, στο οποίο θάβονται όλα αυτά που αντιλαμβανόμαστε γύρω μας, αλλά τόσο εύκολα ξεχνάμε κάθε φορά που τα χρώματα του ζεστού super market μας θαμπώνουν τα μάτια.
Unholy Life
Ο πιο εύκολος τρόπος για να εγκαταλείψεις έστω και για λίγο την ασφάλεια σου και να τρυπήσεις την φούσκα που σε περιτριγυρίζει, είναι και αυτός που σκέφτηκες πρώτος. Ναι, να σπάσεις την φούσκα με το δάχτυλο σου και να αναπνεύσεις τον πραγματικό αέρα που υπάρχει εκεί έξω. Ακόμα και αν πονέσουν οι πνεύμονες και νιώσεις την καρδιά σου να ασφυκτιά κάτω από το στήθος. Είναι τόσο εύκολο αν και ταυτόχρονα αδιανόητα δύσκολο. Δεν υπάρχει διαφυγή από αυτό που υπάρχει ήδη μέσα στο μυαλό σου. Η αλήθεια θα σε επισκεφτεί ένα βράδυ και η παρουσία της θα είναι αμείλικτη και χωρίς έλεος.
Dan And Tim, Reunited By Fate
Για κάποιο λόγο η εισαγωγή μου θυμιζεί το New Dark Age των The Sound. Πάντα είχα την υποψία πως ο A.Borland ήταν επισκέπτης από μια άλλη χρονική διάσταση ή από μια παράλληλη πραγματικότητα. Παρέμεινε όσο χρόνο χρειαζόταν μαζί μας και έπειτα επέστρεψε σπίτι του χρησιμοποιώντας μια πύλη στον χρόνο. Αυτή που θα εμφανιζόταν εκείνο το πρωινό του 1999 κοντά στις σιδηροδρομικές γραμμές. Η μουσική του διαθέτει αυτή την μαγεία που τα μυστικά της είναι ακόμα άγνωστα στο ανθρώπινο είδος. Το έργο του είναι διαθέσιμο για μελέτη, ακόμα και αν παραμένει στις γκρίζες περιοχές της αναγνώρισης και της καταξίωσης. Oι στίχοι του θα διαβάζονται σε σκοτεινά δωμάτια από όλους αυτούς που θέλουν να επικοινωνήσουν με όλους εκείνους τους περίεργους και τρελούς ανθρώπους. Εκείνους που άφησαν πίσω τους όλα αυτά που χρειάζεσαι για να συνδέσεις τα κομμάτια του παζλ.

Emptiness Will Eat The Witch

Οι Have A Nice Life δεν είναι συγκρότημα με την στενή έννοια του όρου. Είναι ανταλλαγή ιδεών και συναισθημάτων. Είναι ο δρόμος που συναντιούνται δύο άνθρωποι με διαφορετικές μουσικές καταβολές και ανακαλύπτουν ένα κώδικα επικοινωνίας τον οποίο μπορούν χρησιμοποιήσουν για σου μεταδώσουν αυτό που συμβαίνει γύρω τους. Είναι τουλάχιστον ηλίθιο να προσπαθήσεις να κατατάξεις αυτό το έργο κάτω από μια ταμπέλα. Δεν νομίζω πως τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο, ειδικότερα αν γνωρίζεις το παρελθόν και την δουλειά τους. Είναι από εκείνους τους μάγους, που το κάλεσμα τους έχει την δυνατότητα να σε βγάλει από τον κύκλο της παθητικότητας ή να σε βυθίσει ακόμα περισσότερο στις γκρίζες περιοχές και η πύλη που βρίσκεται κοντά σε σιδηροδρομικούς σταθμούς δεν είναι πάντα ανοιχτή. Είναι η δική σου ερμηνεία αυτό θα καθορίσει την επιρροή του, τίποτα δεν είναι αληθινό, τα πάντα επιτρέπονται.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: