Anger Management

Pills

Θα πρέπει να ήμουν τριών χρονών όταν διαγνώστηκα με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής μικτού τύπου (ΔΕΠ). Οι γονείς μου πάντα αναρωτιόντουσαν για πιο λόγο δεν κάθομαι ήσυχος, όπως τα υπόλοιπα παιδάκια. Μια φίλη τους γειτόνισσα παρατήρησε πως πρέπει να είμαι υπερκινητικός και τους συμβούλευσε να με πάνε σε κάποιο ειδικό ψυχοθεραπευτή. Ανησύχησαν ιδιαίτερα όταν ο γιατρός τους είπε πως τα παιδιά με αυτή τη διαταραχή έχουν πιο πολλές πιθανότητες να παρακολουθήσουν ειδικές τάξεις, να διακόψουν τη σχολική φοίτηση, να γίνουν παραβάτες και να έχουν προβλήματα με το νόμο. Περίπου 70% παιδιών με ΔΕΠ αντιδρούν θετικά στην φαρμακοθεραπεία με διεγερτικά ενώ το 30% δεν ανταποκρίνονται καθόλου ή και χειροτερεύουν από την φαρμακοθεραπεία. Οι γονείς μου αποφάσισαν να ρισκάρουν καθώς δεν θα μπορούσαν με τίποτα να φανταστούν τον γιο τους να χάνει τάξεις και να έχει μπλεξίματα με τον νόμο. Ο θείος μου ο Μάρκος είχε αντιδράσει έντονα με αυτή τους την απόφαση, επαναλαμβάνοντας πως οι κομπογιαννίτες (έτσι αναφερόταν στους ψυχιάτρους) δεν ξέρουν τι τους γίνεται και απλά θέλουν να πουλάνε φάρμακα. Οι γονείς μου δεν του ξαναμίλησαν από τότε. Η απόφαση που είχαν πάρει ήταν σωστή και η συμπεριφορά μου άλλαξε αμέσως από την στιγμή που άρχισε η φαρμακευτική μου αγωγή. Είχα πλέον την ικανότητα να συγκεντρώνομαι και να είμαι ήσυχος κατά την διάρκεια της ημέρας, η κινητικότητα μου είχε μειωθεί πάρα πολύ, αν και η αντικοινωνικότητά μου είχε αυξηθεί αρκετά, τουλάχιστον σύμφωνα με τους δασκάλους μου στο σχολείο. Το κεφάλι των γονιών μου όμως είχε ησυχάσει και δεν τους ενδιέφερε και πολύ αν είχα φίλους ή όχι, άλλωστε ήμουν ακόμα πολύ μικρός και όπως έλεγε ο πατέρας μου, μόλις μεγάλωνα θα είχα και φίλους και γκόμενες πολλές. Η σχέση μου με τους δασκάλους στο δημοτικό ήταν πάντα τεταμένη και ακόμα νιώθω στο μάγουλο μου την σφαλιάρα που έφαγα από τον Κύριο Διονύση, στο μάθημα θρησκευτικών. Τον είχα ρωτήσει αν είναι σωστό που τα παιδιά του Αδάμ και της Εύας παντρεύτηκαν μεταξύ τους. Τα δάχτυλα του ήταν χοντρά και μεγάλα, γεμάτα ρόζους και τα νύχια του ήταν βρώμικα και μεγάλα. Το είπα στους γονείς μου και η μητέρα μου έγινε έξαλλη, αμέσως πήρε τηλέφωνο τον δάσκαλο και του ζήτησε συγνώμη ενώ παράλληλα αποφάσισε με τον πατέρα μου να αρχίσω συνεδρίες με τον ψυχοθεραπευτή. Εκείνος χαμογέλασε και είπε πως ένα παιδάκι δεν έχει ακόμα συνείδηση, ούτε εμπειρίες που να μπορεί να διηγηθεί και πρότεινε μια νέα φαρμακευτική αγωγή που είχε πολύ καλά αποτελέσματα στην Ευρώπη. Τα νέα φάρμακα είχαν ευεργετική επίδραση στην συμπεριφορά μου και αμέσως μετά από λίγο καιρό είχα το θάρρος και την κοινωνικότητα να μιλήσω στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου μου. Στην 5η τάξη μάλιστα ο συμμαθητής μου ο Μιχάλης μου ζήτησε να κάτσω μαζί του στο θρανίο. Ο Μιχάλης πάντα μου άρεσε, είχε πυκνά μαύρα μαλλιά και ήταν ο ψηλότερος στην τάξη. Ήταν πολύ έξυπνος και πάντα μιλούσε δυνατά και αποφασιστικά. Ήταν ο αδιαμφισβήτητος αρχηγός της τάξης και η αυτοπεποίθηση του μου δημιουργούσε ένα αίσθημα ασφάλειας, πρωτόγνωρο μέχρι τότε. Μια μέρα που γυρνούσαμε μαζί από το σχολείο τον φίλησα στα χείλη για να τον αποχαιρετήσω και εκείνος χαμογέλασε και μου χάιδεψε τα μαλλιά. Ήταν η πρώτη φορά που άκουσα στο βάθος του μυαλού μου το βουητό, ένα βουητό που με εμπόδιζε να παρατηρήσω το εμφανές, να διαβάσω τα μηνύματα που υπήρχαν μπροστά στα μάτια μου. Την επόμενη μέρα όλοι στο σχολείο με αποκαλούσαν αδερφή και μου πετούσαν μπουκάλια από αναψυκτικά και υπολείμματα φαγητών. Μετά την πρώτη ώρα, ο δάσκαλος μου με φώναξε στο γραφείο του διευθυντή, ο οποίος και με περίμενε μαζί με τους γονείς μου. Η μητέρα μου έκλαιγε γοερά ενώ ο πατέρας μου επαναλάμβανε πως για όλα φταίνε τα γαμημένα φάρμακα και πως ο θείος Μάρκος είχε δίκιο.

Sorrow

Στο Γυμνάσιο γνώρισα την Όλγα και τον Στάθη, οι οποίοι ήταν αδέρφια και μένανε στην ίδια γειτονιά με μένα. Κάθε απόγευμα πήγαινα σπίτι τους για να μελετήσουμε και εκείνοι μου έβαζαν να ακούσω Subway Sect, The Clash, Sex Pistols, Ramones και Stooges. Την πρώτη φορά που άκουσα Stooges ένιωσα το στομάχι μου να ανεβαίνει στο στόμα και το αίμα μου να βράζει, είχαν μάλιστα και μια βιντεοκασέτα από ένα live των Stooges και κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ αυνανιζόμουν με την εικόνα του Iggy Pop να κυλιέται αιμόφυρτος στην σκηνή και να ουρλιάζει τους στίχους του T.V Eye. Λίγο καιρό αργότερα η Όλγα μου χάρισε την βιντεοκασέτα για τα γενέθλια μου, με φίλησε στο στόμα και μου έκλεισε το μάτι με νόημα. Στο Λύκειο γνωρίστηκα επίσης με τον Αντρέα και τον Νώντα και για πρώτη φορά ένιωσα πως έχω όλους τους φίλους που χρειαζόμουν στην ζωή μου. Ανταλλάσσαμε μουσική και βιβλία, μιλούσαμε για πολιτική και για το ενδεχόμενο μιας συλλογικής επανάστασης. Ο Νώντας ήταν μεγαλύτερος από εμάς και είχε διακόψει το Λύκειο για να βοηθήσει την οικογένεια του λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ήταν ο πιο όμορφος, χαρισματικός και έξυπνος άνθρωπος που είχα γνωρίσει στην ζωή μου. Είχε επιστρέψει για να τελειώσει το Λύκειο και εκεί γνωρίστηκε και τα έφιαξε με την Όλγα. Τους φώναζα Curt and Courtney και εκείνος πάντα μου χάριζε το πιο φωτεινό του χαμόγελο. Εγώ εκείνη την περίοδο ήμουν ο τυπικός έφηβος που έγραφε ακατανόητα ποιήματα και άκουγε Joy Division. Η περίοδος την ψυχοθεραπείας και της φαρμακευτικής αγωγής έμοιαζε με ένα μακρινό όνειρο. Ήταν τα δάκρυα της Όλγας, η σκληρή υπενθύμιση όλων αυτών που ήθελα να αφήσω πίσω μου. Μου εξομολογήθηκε ότι η συμπεριφορά και η διάθεση του Νώντα άλλαζε σε ανύποπτες φάσεις και πως οι γονείς του την είχαν προειδοποιήσει να προσέχει μαζί του, καθώς εκείνος παίρνει ψυχοφάρμακα και η συμπεριφορά του είναι απρόβλεπτη. Δεν ήξερα τι να της πω και ακόμα χειρότερα δεν ήξερα αν έπρεπε να της πω κάτι, φοβούμενος μην αποκαλύψω κάτι που πάσχιζα μέχρι τότε να κρύψω. Ένα βράδυ που γυρνούσα σπίτι μαζί με φίλους από μια καφετέρια κοντά στην γειτονιά, συνάντησα μια συμμαθήτρια μου η οποία μου είπε, εμφανώς ταραγμένη, πως στο παραπάνω στενό ένα αυτοκίνητο είχε χτυπήσει ένα παιδάκι. Κατευθυνθήκαμε στο σημείο που μας είχε αποδείξει και είδαμε το κόσμο που είχε μαζευτεί. Προσπάθησα να αγνοήσω το βουητό, ένα βουητό που με εμπόδιζε να παρατηρήσω το εμφανές, να διαβάσω τα μηνύματα που υπήρχαν μπροστά στα μάτια μου. Κοίταξα την μικρή λίμνη αίματος που υπήρχε στον δρόμο και με φρίκη παρατήρησα τα μικρά κομματάκια εγκεφάλου που έπλεαν σ’ αυτήν. Έπιασα το χέρι ενός συμμαθητή μου που βρισκόταν δίπλα μου και χωρίς να μπορώ να ξεκολλήσω τα μάτια μου το αποτρόπαιο θέαμα τον ρώτησα, “Πόσο χρονών ήταν το παιδάκι?” εκείνος με κοίταξε απορημένος, “Ποιο παιδάκι ρε μαλάκα, δεν ξέρεις ποσό χρονών ήταν ο κολλητός σου?”. Το βουητό έγινε ακόμα πιο έντονο, το ένιωθα να καταβροχθίζει το μυαλό μου και έπειτα να απλώνεται πίσω από τα μάτια μου. Κοίταξα γύρω μου και αναγνώρισα την είσοδο της πολυκατοικίας του Νώντα. Άρχισα να οπισθοχωρώ και να βυθίζομαι πλέον ολόκληρος στο βουητό, οι τελευταίες λέξεις που άκουσα ήταν “Βούτηξε ρε μαλάκα, βούτηξε από τον πέμπτο όροφο”. Πήγα στο σπίτι του Αντρέα και πέρασα το βράδυ μου εκεί. Ο ίδιος θα με ενημέρωνε μετά από μερικές μέρες πως ο Kurt Cobain τίναξε τα μυαλά του στον αέρα. Μόλις είχα γυρίσει από το νεκροταφείο και μου φάνηκε εξαιρετικά αστείο, έτρεξα στο δωμάτιο μου και άρχισα να χαρακώνω όλους τους δίσκους των Nirvana με ένα κλειδί. Η μητέρα μου άνοιξε την πόρτα και με βρήκε σε αυτή την κατάσταση. Αποφάσισε να πάρει τηλέφωνο τον γιατρό.

Iggy Pop

Η φιλόλογος μου στο Λύκειο είχε την βεβαιότητα πως μια μέρα θα γίνω συγγραφέας, απογοητεύτηκε οικτρά όταν της είπα πως είχα διαλέξει σπουδές οικονομικών. Η αλήθεια είναι πως δεν είχα καμία συμπάθεια για τα οικονομικά αλλά ο πατέρας μου επέμενε σθεναρά να σπουδάσω κάτι το οποίο θα με έκανε ικανό να αναλάβω την επιχείρηση του. Ακόμα και ο ψυχοθεραπευτής μου είχε προτείνει να διαλέξω κάτι το οποίο να μην ερεθίζει την σκοτεινή πλευρά του μυαλού μου. “Λατρεύω την τέχνη και την λογοτεχνία αλλά στην θέση σου δεν θα διάλεγα κάτι που θα με έφερνε σε επαφή με τα έντονα συναισθήματα, με το πάθος, καταλαβαίνεις”, ήταν τα λόγια του. Βασικά δεν χρειαζόταν να παραθέσει κανένα επιχείρημα για να με πείσει, τα φάρμακα που έπαιρνα ήταν πολύ δυνατά. Η καταστολή που είχαν επιφέρει στην θέληση μου ήταν πέρα για πέρα αποτελεσματική. Και δεν είχα κανένα πρόβλημα με αυτό, άλλωστε δεν ήμουν πλέον ένα μικρό και απροστάτευτο παιδάκι. Γνώριζα πολύ καλά τι έπαιρνα και τι επιπτώσεις είχε, πολύ περισσότερο ήξερα ακριβώς τι δεν ήθελα να νιώσω ξανά. Οι γονείς μου είχαν πάντα δίκιο και έπειτα από αρκετό καιρό συνειδητοποίησα πόσο άδικα τους είχα κρίνει. Αν δεν μπορείς να ελέγξεις τις επιθυμίες σου, τα πάθη σου, την οργή σου, την αντιδραστικότητα σου και πολύ περισσότερο τις σκέψεις σου, τότε είσαι ένα έρμαιο αυτών των συναισθημάτων, ένας ταπεινός σκλάβος του σώματος σου, ο οποίος σε κάθε δεδομένη στιγμή θα κινδυνεύει να βουτήξει από τον πέμπτο όροφο ή ακόμα χειρότερα ένα άτομο που ενδέχεται να βρεθεί στον δρόμο, ουρλιάζοντας για όλα αυτά που του έχουν στερήσει. Τα τελευταία τρία χρόνια είμαι παντρεμένος με την Μαρία και έχουμε μια πανέμορφη κόρη, εργάζομαι στην επιχείρηση του πατέρα μου και επισκέπτομαι τον θεραπευτή μου κάθε εβδομάδα. Παίρνω τα φάρμακα μου κάθε μέρα και αναμένω με μεγάλη ανυπομονησία ένα νέο χάπι το οποίο βρίσκεται ακόμα σε δοκιμαστικό στάδιο, ο γιατρός μου με βεβαιώνει πως με αυτό θα σταματήσει το βουητό. Αυτό το γαμημένο βουητό, το οποίο καταβροχθίζει το μυαλό μου κάθε φορά που φιλάω την γυναίκα μου, κάθε φορά που πάω στην δουλειά μου και κάθε φορά που έρχεται στο μυαλό μου η εικόνα του Iggy Pop να κυλιέται αιμόφυρτος στην σκηνή, ουρλιάζοντας τους στίχους του T.V Eye.

“A pig in a cage on antibiotics…”

Comments
4 Responses to “Anger Management”
  1. ScaryRabbi says:

    Θάνατος στους ψυ και τα τρελοφάρμακα…

  2. Raggedy Man says:

    Υπέροχο απλά. Όταν έχεις όρεξη ρε συ…

  3. airbag says:

    εκτός από όμορφες λίστες, γράφεις και ωραία κείμενα 😉

  4. scar says:

    πολυτάλαντος λέμε.. 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: