Turn Off The Bright Lights

Savages-Tour-2013

Ακόμα θυμάμαι την αίσθηση που άφηνε το cd στα χέρια μου. Οι παλάμες μου είχαν ιδρώσει και μετά βίας συγκρατούσα τα δάχτυλα μου από το να ξεσκίσουν την ζελατίνα. Απομακρύνθηκα από το δισκάδικο και τοποθέτησα το cd στο discman, ενώ προσπαθούσα μάταια να αποφύγω περαστικούς, σκυλιά και κάδους σκουπιδιών. Δεν μπορώ να θυμηθώ για ποιο λόγο δεν σταμάτησα να κάνω την δουλειά μου πιο ήσυχα, ακόμα και αν θυμόμουν, δεν θα μπορούσα να το δικαιολογήσω. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα της εισαγωγής του “Untitled” γνώριζα πως αυτό το έργο είχε αρχή, μέση και τέλος, χωρίς όμως να υπόκειται στην κατηγορία του concept album. Έργο, όχι άλμπουμ.

Για την ύπαρξη των Interpol ενημερώθηκα από την NME, την εφημερίδα που λατρεύω να μισώ. Στην στήλη live review, μια μικρή φωτογραφία του συγκροτήματος και ο τίτλος “The band that you’ve been waiting all your life”. Στην φωτογραφία έμοιαζαν με μπάντα από τα 80’s και μάλλον αυτό μου ήταν αρκετό και ναι, διάβασα την λέξη Joy Division μέσα και χάρηκα, ακόμα και αν έπειτα διαπίστωσα πως χρωστούσαν πολλά περισσότερα σε Television, Kitchens Of Distinction και Chameleons. Έσπευσα αμέσως να αγοράσω το Interpol e.p και στην πρώτη ακρόαση θυμήθηκα τον τίτλο του άρθρου, δεν του είχα δώσει και μεγάλη σημασία(άπειρες οι μαλακίες που έχουν γραφτεί στην φυλλάδα)μέχρι εκείνη την στιγμή.

savages-no-cameras

Έργο, όχι άλμπουμ. Αυτό σκεφτόμουν καθώς περπατούσα εκείνο το βράδυ σε μια ζεστή και καλοκαιρινή Αθήνα, ακούγοντας ένα album με τίτλο Turn on the bright lights και χαμογελώντας καθώς παρατηρούσα την πόλη γύρω μου, με τους στίχους του NYC να περιγράφουν όλα αυτά που σκεφτόμουν εκείνη την περίοδο. Οι Interpol έδειχναν ικανοί να κουβαλήσουν όλο το βάρος του κόσμου στους ώμους τους και είχαν όλες τις αρετές που θα τους βοηθούσαν σε κάτι τέτοιο. Η μουσική τους ήταν καταδικασμένη να στοιχειώνει εφηβικά δωμάτια και να εξορκίζει τα φαντάσματα της εύπλαστης θλίψης που κατοικούν σε αυτά.

Δεν έχει καμία σημασία αν ήμουν ήδη στα 26 μου όταν τους άκουσα για πρώτη φορά, λυπάμαι όλους εκείνους που ωρίμασαν και ξέχασαν και ακόμα περισσότερο, εκείνους που αποφάσισαν να κάψουν όλες τις γέφυρες που τους συνέδεαν με μια τόσο σημαντική περίοδο της ζωής τους. Είναι ελάχιστες οι φορές που θα ακούσεις ένα έργο το οποίο δεν είναι ξεκάθαρο περί των προθέσεων του, δεν είναι λυτρωτικό, δεν διαθέτει απαντήσεις, αντίθετα εγείρει ακόμα περισσότερες ερωτήσεις, ενώ η αλήθεια του αναδιαμορφώνεται σε κάθε νέο άκουσμα, προκαλώντας ακόμα περισσότερη σύγχυση.

Savages

Το Silence your self προσγειώθηκε σε μια περίοδο που τα πάντα έχουν ειπωθεί και τα πάντα έχουν ακουστεί, ενώ οι περισσότεροι καλλιτέχνες προσπαθούν να ανακαλύψουν νέες φόρμες που θα τους επιτρέψουν να διαφοροποιηθούν και να ακουστούν ιδιαίτεροι, ξεχωριστοί και αυθεντικοί. Αγνοώντας πως η αυθεντικότητα δεν ορίζεται από το μέσο αλλά από την ερμηνευτική δύναμη που θα δημιουργήσει τις συνθήκες ταύτισης με το κοινό σου. Οι Savages αδιαφορούν επιδεικτικά για την πρωτοτυπία του ήχου τους, δεν προσπαθούν καν να επαναπροσδιορίσουν το είδος που υπηρετούν, αντίθετα το χρησιμοποιούν σαν το μέσο που θα τους επιτρέψει να εκφραστούν και πρέπει να είσαι κλινικά νεκρός για να μην αναγνωρίσεις το βάθος, την τόλμη, την καύλα και το ταλέντο που διαθέτει η ερμηνεία τους. Έργο, όχι άλμπουμ.

Comments
One Response to “Turn Off The Bright Lights”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: