I Will Still Be Up By Fall

 

Το μόνο που θα μείνει είναι η πικρή γεύση της ήττας στα χείλη μου. Το αβίαστο συναίσθημα της γαλήνης που μόνο η πτώση μπορεί να μου προσφέρει. Η ασφάλεια της αποτυχίας και η ζεστασιά που παράγει το πάτωμα στο οποίο βρίσκομαι ξαπλωμένος. Γιατί μόνο σε εκείνη την σκοτεινή πλευρά μπορείς να αναλογιστείς όλα αυτά που πήγαν λάθος και είναι πολλά αυτά. Η αντιληπτική ικανότητα του καθενός μας απενεργοποιείται όταν παρεμβάλλεται ο εαυτός μας στην διαδικασία της σκέψης. Η αιώνια προδιάθεση της εγωπάθειας δεν εξαλείφεται ακόμα και κατά την διάρκεια της μακράς πτώσης, αντίθετα δείχνει ικανή να τρέφεται ακόμα και από τα αποφάγια της αποτυχίας σου. Η αυτολύπηση είναι και αυτή μια προέκταση της εγωπάθειας, την οποία έχω ντύσει με άλλα χρώματα για να ξεγελάσω τον εαυτό μου. Όλα μου τα κεκτημένα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ανάμνηση, ένα σύννεφο από λέξεις που πασχίζει να πάρει μορφή κάθε φορά που προσπαθώ να το επαναφέρω στην μνήμη μου. Η μνήμη όμως δεν έχει την ικανότητα να κάνει πραγματικότητα τις νέες εικόνες που φαντάζομαι κάθε βράδυ πριν κλείσω τα μάτια μου, ούτε και οι υποσχέσεις που μοιράζω γύρω μου σαν καραμέλες. Ίσως θα ήταν καλύτερο να μείνω ακίνητος για μερικά λεπτά, για λίγες ώρες, ίσως και για κάποιες μέρες. Ο χρόνος είναι απλά μια πλασματική έννοια και κανένας άλλος δεν μπορεί να την ορίσει καλύτερα από εμένα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να επιβληθώ στα αντανακλαστικά μου, στις σπασμωδικές κινήσεις που διατρέχουν το σώμα μου. Ποτέ κανείς δεν είπε πως θα είναι εύκολο και αυτή είναι μια γνώση που φυλάω μέσα μου, από τότε που διάλεξα να βυθιστώ στην εύθραυστη πραγματικότητα που διαμόρφωσε η σκιά του εαυτού μου. Καλύτερα να μείνω ακίνητος εκεί που βρίσκομαι, με την γλώσσα μου να γεύεται την πικρή γεύση της ατολμίας, ενώ παρατηρώ όλα εκείνα που αρνήθηκα να αναγνωρίσω πάνω μου, γιατί ποτέ δεν πίστεψα σε τίποτα και πολύ περισσότερο στον εαυτό μου. Ξέρω πως η πτώση μπορεί να συνεχιστεί, μέχρι εκεί που πλέον δεν θα έχει καμία σημασία η κατάσταση στην οποία θα βρίσκομαι και είμαι σε θέση να αναγνωρίσω την γοητεία που μου ασκεί αυτή επιλογή. Η ανυπαρξία μπορεί να φαντάζει θελκτική όταν απουσιάζει μια ουσιαστική πνευματική υπόσταση η οποία θα μεταφράζεται σε πράξεις και όχι σε άλλα γαμημένα λόγια. Καλύτερα να παραμείνω ακίνητος σε αυτό στο οποίο έχω βυθιστεί, να αφουγκραστώ την φωνή του, να απομνημονεύσω τα χαρακτηριστικά του, να αποστηθίσω τις δικαιολογίες του, να εισπνεύσω το σκοτάδι του, να αναγνωρίσω την ύπαρξη του. Μόνο γνωρίζοντας τον εχθρό σου μπορείς να τον νικήσεις, να τον χτυπήσεις με δύναμη και λύσσα εκεί που πονάει και να μπορέσεις να σταθείς όρθιος, ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως στο τέλος θα μείνεις μόνος.

Comments
5 Responses to “I Will Still Be Up By Fall”
  1. Ρε μαλάκα.Εμείς πρέπει να μιλήσουμε.Σοβαρά ε…

  2. scar says:

    ελπίζω να μην σε τάραξε το κείμενο 🙂 …και σοβαρά και αστεία να μιλήσουμε ρε…anytime..anyplace

  3. suicide dots says:

    Άδειασμα…να καλέσετε κι εμένα..ενδιαφέρομαι

  4. scar says:

    αν μαζευτούμε όλοι θα είμαστε σαν ανέκδοτο που διηγείται ο raggedy σε group therapy..”σε ένα μπαρ μπαίνουν ο scar…η bruise…ο scary και ο suicide”

  5. Αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα….Έκλαψα!Νομίζω πως είμαι ο πιο εναλλακτικός.Σόρυ αν σας τη σπάω αχαχαχαχαχα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: