The You And What Army Faction

Ο κύριος Μ ξύπνησε από τον βαθύτερο ύπνο, με το πιο παράξενο φόβο να κάνει την καρδιά του να χτυπάει σαν αφρικάνικο κύμβαλο εν καιρό πολέμου. Θυμήθηκε τον εαυτό του σε ένα σκοτεινό πηγάδι, με το σώμα του βυθισμένο στο παγωμένο και βρώμικο νερό μέχρι το πηγούνι. Δεν αισθανόταν φόβο καθώς ένιωθε το σώμα του να εξαφανίζεται στο σκοτάδι, μόνο εκείνο το μούδιασμα που νιώθεις όταν γνωρίζεις πως κανένας δεν μπορεί να σε απειλήσει ή να σε βοηθήσει, γιατί κανένας δεν υπάρχει εκεί γύρω. Ξύπνησε μόνο όταν ένιωσε ένα απόκοσμο χέρι να τον αρπάζει από το κεφάλι και να τον τραβάει έξω από το πηγάδι, φέρνοντας τον πιο κοντά σε ένα πορτοκαλί φως, που έμοιαζε να προέρχεται από δάσος που καίγεται μέσα στην βαθιά νύχτα. Ο κύριος Μ προσπάθησε να ξεχάσει το όνειρο καθώς προετοίμαζε αφηρημένα το πρωινό του. Ήθελε τόσο πολύ να συγκρατήσει εκείνο το συναίσθημα που ένιωθε στο πάτο του πηγαδιού, την ύπαρξη του να χάνεται αργά και σταθερά μέσα στο παγωμένο νερό του πηγαδιού, αλλά εκείνο το τρομακτικό συναίσθημα της βίαιας ανάδυσης έμοιαζε να υπερισχύει στην μνήμη του.

Ο κύρος Μ άνοιξε το βήμα του για να προλάβει το τραίνο που θα τον οδηγούσε στον χώρο εργασίας του. Προσπέρασε με βιασύνη την αντανάκλαση του εαυτού του, στην βιτρίνα ενός εμπορικού καταστήματος. Το είδωλο όλων των ανθρώπων που δεν αντιλαμβάνονται την ύπαρξη του, είναι πάντα διαφορετικό από εκείνο που αντικρίζουν όταν κοιτάνε την εικόνα τους κατάματα, σε μια οποιαδήποτε επιφάνεια αντανάκλασης. Είναι πάντα διαφορετικό γιατί αποτυπώνει, την μη αντιληπτή από τους ίδιους, πλευρά του εαυτού τους. Ο κύριος Μ ήταν ένα έξυπνο και πνευματώδες άτομο. Θα μπορούσε εύκολα κάποιος να πει ότι ανήκει σε μια νέα γενιά ανθρώπων που η αντιληπτική τους ικανότητα βρισκόταν στο υψηλότερο επίπεδο. Ο κύριος Μ είχε απόλυτη αίσθηση της πραγματικότητας που βίωνε στην προσωπική του ζωή και πολύ περισσότερο, των παραγόντων που διαμόρφωναν την πραγματικότητα, στην κοινωνία που τον περιέβαλλε. Είχε απόλυτη γνώση του προβλήματος και της προέλευσης αυτού. Ήταν σε θέση να αντιληφθεί το δηλητήριο που απλωνόταν καθημερινά γύρω του και ήταν αρκετά έξυπνος και μορφωμένος για να γνωρίζει την σύσταση του δηλητηρίου, αλλά και τον υπαίτιο της εξάπλωσης του. Ο ίδιος όμως είχε επιλέξει την ασφάλεια που του προσέφερε η επιλεκτική τύφλωση, η επιλεκτική ενασχόληση με οτιδήποτε θα του εξασφάλιζε την ιδιότητα του παρατηρητή. Όλη του η ευφυΐα και ο πνευματώδης σαρκασμός έμοιαζαν να εξαντλούνται σε εξυπνακίστικα status updates και tweets τα οποία εξέφραζαν σκέψεις απομακρυσμένες από την πραγματικότητα που ζούσε. Η ζωή είναι εύκολη για αυτόν που κρατάει τα μάτια του κλειστά, αλλά είναι ακόμα πιο εύκολη για εκείνον που θα μπορέσει να βρει ένα τρόπο για να καλύψει και τα αυτιά του.

Εκείνο το πρωινό ο κύριος Μ δεν μπόρεσε να προλάβει το τραίνο των 8:32, εκείνο που θα τον μετέφερε εγκαίρως στον χώρο εργασίας, αυτόν που του εξασφάλιζε την επιβίωση του και την δυνατότητα να παρατηρεί, με μια σχετική ασφάλεια, το χάος που έπνιγε την πόλη που ζούσε. Έπρεπε να περιμένει σε εκείνο τον σταθμό για περίπου 8 λεπτά, μέχρι το επόμενο τραίνο. Από πίσω του άκουσε ένα περίεργο και άναρθρο παραμιλητό το οποίο κάθε δευτερόλεπτο που περνούσε, έμοιαζε να ακούγεται πιο δυνατό, πιο καθαρό. Προσπάθησε να εντοπίσει την προέλευση του, αλλά γύρω του υπήρχαν μόνο σκυθρωποί και αμίλητοι άνθρωποι που περίμεναν το τραίνο των 8:40. Προσπάθησε να διαβάσει στα πρόσωπα τους την ίδια ενόχληση που ένιωθε και εκείνος από την φωνή, που πλέον ακουγόταν με περισσότερη ένταση. Τίποτα όμως δεν υπήρχε στα πρόσωπα τους, τίποτα πέρα από την έκφραση της μελαγχολίας εκείνου που έχει αφήσει απρόθυμα το κρεβάτι του, για να συρθεί σε μια δουλειά που μισούσε. Μετακινήθηκε από την θέση του και περιπλανήθηκε λίγο στην αποβάθρα, προσπαθώντας να καλύψει κάθε γωνιά του σταθμού. Για μια στιγμή μόνο σταμάτησε και επεξεργάστηκε εκείνο τον ρακένδυτο άντρα, που βρισκόταν ξαπλωμένος δίπλα από την κυλιόμενη σκάλα. Αν και σε κοινή θέα, δεν τον είχε προσέξει όταν κατέβαινε βιαστικά τις σκάλες, όχι ότι αυτό είχε κάποια σημασία. Η επιλεκτική τύφλωση τον είχε απαλλάξει εδώ και καιρό, από την θέα των συνεχώς αυξανόμενων άστεγων που γέμιζαν κάθε γωνιά της πόλης που ζούσε.

Ο ρακένδυτος άντρας στεκόταν εκεί ξαπλωμένος και ακίνητος, καμία έκφραση δεν έκανε την εμφάνιση της στο αξύριστο και βρώμικο πρόσωπο του. Τα κουρελιασμένα του ρούχα, έφεραν πάνω τους τα σημάδια από όλα τα μέρη που είχε περιπλανηθεί. Αν κάποιος κοιτούσε προσεκτικά θα μπορούσε να διαβάσει σε αυτά, την ιστορία εκείνου του άνδρα. Έκπληκτος ο κύριος Μ διαπίστωσε πως τα χείλη του ζητιάνου ήταν κλειστά, με μόνο ένα ανεπαίσθητο μειδίαμα να τους δίνει την αίσθηση της κίνησης, η έλλειψη της οποίας ήταν κάτι που τον φόβισε αρκετά, καθώς θα ορκιζόταν πως η φωνή που άκουγε τόσο καθαρά, προερχόταν από τον άστεγο που έστεκε ξαπλωμένος δίπλα από την κυλιόμενη σκάλα. Ο κύριος Μ πρόσεξε πως εκείνος τον κοιτούσε επίμονα στα μάτια, με βλέμμα καθαρό και επίμονο. Εκείνο το βλέμμα που δεν περιέχει κανένα από τα μικρόβια της ενηλικίωσης. Εκείνο το βλέμμα που διαθέτουν μόνο τα παιδιά, όταν απροκάλυπτα σε κοιτούν κατάματα, προκαλώντας εκείνη την νευρικότητα που οφείλεται στην απουσία των γνώριμων συναισθημάτων που εκφράζουν συνήθως οι ενήλικες, όταν κοιτάνε κάποιον στα μάτια. Η φωνή όμως που άκουγε στο κεφάλι του, έμοιαζε να συγκεντρώνει όλες τις σκέψεις των παρευρισκόμενων και να τις ενορχηστρώνει σε ένα ακατάληπτο τραγούδι, που συνοδευόταν από τον θόρυβο που παράγει μια πόλη που αργοπεθαίνει και εξαφανίζεται αργά και σταθερά, κάτω από την επιφάνεια του παγωμένου νερού. Ο έρωτας, η απουσία, ο φόβος, οι ψυχώσεις και η θλίψη για όλα αυτά που είχαν στερήσει από τον εαυτό τους και αποφάσισαν να στερήσουν και από τους υπόλοιπους. Ο κύριος Μ ένιωσε για δεύτερη φορά εκείνο το πρωινό, τον φόβο να παραλύει το κορμί του και για κάποιο λόγο ήξερε πως αυτό ήταν μόνο η αρχή.

Ο ήχος του τραίνου ακούστηκε σαν ουρλιαχτό καθώς πλησίαζε τον σταθμό, μέσα από το σκοτεινό τούνελ. Ο κύριος Μ στάθηκε ακριβώς πίσω από την κόκκινη γραμμή, στην άκρη της αποβάθρας. Δεν είχε το κουράγιο να κοιτάξει ξανά τον ρακένδυτο άνδρα, παρόλο που είχε καταλάβει, πως εκείνος είχε πλέον απομακρύνει το βλέμμα του από αυτόν. Οι φωνές είχαν ησυχάσει χωρίς καμία προειδοποίηση και είχαν πλέον παραδώσει την θέση τους σε μια ανησυχητική σιωπή. Ακόμα και ο θόρυβος του τραίνου είχε χαθεί κάτω από την εκκωφαντική σιωπή, μέσα στην οποία απροειδοποίητα και με απίστευτη ταχύτητα χανόταν ο χώρος και ο χρόνος γύρω του. Ο κύριος Μ για πρώτη φορά ένιωσε την ανάγκη να ζητήσει βοήθεια από τον περίγυρο του. Για πρώτη φορά στην ζωή του ένιωσε την ανάγκη να επικοινωνήσει με το περιβάλλον του και τους ανθρώπους που το αποτελούν. Όχι για να αποκομίσει από αυτούς κάτι που θα του εξασφάλιζε μια πιο άνετη διαβίωση, όπως συνήθιζε να κάνει μέχρι εκείνο το περίεργο πρωινό. Αλλά για να μπορέσει να νιώσει πως και εκείνος είναι μέρος ενός συνόλου, το οποίο αντιμετωπίζει την ίδια απειλή. Την ίδια σιωπή, που στοιχειώνει εδώ και τόσο καιρό αυτή την πόλη. Με ακόμα περισσότερο τρόμο όμως, διαπίστωσε πως κανένας δεν υπήρχε στον έρημο και στοιχειωμένο σταθμό. Κανένας, εκτός από τον ρακένδυτο άντρα, ο οποίος στεκόταν ξαπλωμένος δίπλα από την κυλιόμενη σκάλα και τον κοιτούσε πάλι στα μάτια. Αυτή την φορά κανένα ακατάληπτο παραμιλητό δεν ακούστηκε στο κεφάλι του, ούτε εκείνος ο τρομακτικός θόρυβος που το συνόδευε. Ο κύριος Μ για πρώτη φορά εκείνο το πρωινό χαμογέλασε και έπειτα έκλεισε τα μάτια του, κάνοντας μερικά βήματα προς τα πίσω, αρκετά πιο πίσω από την κόκκινη γραμμή. Το τρένο επιτέλους έφτασε στον σταθμό.

LISTEN

Comments
4 Responses to “The You And What Army Faction”
  1. Είμαι ο κύριος Μ…

  2. scar says:

    @rabbit…όλοι είμαστε

Trackbacks
Check out what others are saying...
  1. […] like και share, σαν ξελιγωμένο fanboy, λόγω της ανάμιξης των The You And What Army Faction και του σκοτεινού και σέξι τραγουδιστή τους.  Πάτησα […]



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: