How I Wish We Were Here With You Now

We’ll Never Know What They Are Or Care
In It’s Escapable View
There’s No Escape So Few In Fear
Give In A Changing Value

Έχεις τα μάτια σου κλειστά και τα πόδια βυθισμένα στο πάτωμα. Ανασηκώνεις το κεφάλι σου και προσπαθείς να φανταστείς το πρόσωπο σου χωρίς να το βλέπεις. Αναρωτιέσαι πως να δείχνει ο εαυτός σου σε κάποιον που δεν σε γνωρίζει. Σε κάποιον που για πρώτη φορά σε γνώρισε, παρακολουθώντας το αυτοσχέδιο θεατράκι που αποφάσισες να στήσεις. Για να δώσεις μια δικαιολογία, την πιο πρόχειρη που θα μπορούσες να σκεφτείς, στον εαυτό σου και να αφήσεις το χαμόγελο να κάνει ένα μικρό πέρασμα από τα χείλη σου. Το αποτέλεσμα είναι να νιώσεις περισσότερο μόνος, ακόμα ποιο ευάλωτος.

Oh, It’s A Strange Day
In Such A Lonely Way
Some People Look Down On Me,
I Know They Like What They See

Δεν χρειάζεται να πιεις άλλο, το γνωρίζεις αυτό εδώ και αρκετό καιρό. Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, κανένα συνταρακτικό πλήγμα στις αναμνήσεις που κουβεντιάζουν με το μυαλό σου. Η τελευταία σκέψη σε κάνει να χαμογελάσεις, έστω και για λίγο. Βυθίζεσαι ακόμα περισσότερο στις μικρές λάμψεις φωτός που κατοικούν κάτω από τα βλέφαρα του. Τρίβεις ελαφρά τα μάτια σου με τα δάχτυλα και απολαμβάνεις το υπερθέαμα που σου προσφέρει μια τόσο ξεχασμένη, παιδική συνήθεια. Εύχεσαι να μπορούσες να αφήσεις το σώμα σου και να αντικρίσεις τον εαυτό σου καθισμένο σε αυτό τον φθαρμένο καναπέ, σε ένα άδειο μπαρ που περιμένει υπομονετικά τους τελευταίους πελάτες για να κλείσει.

My Eyes Are Weary Of You Before Me
I See For Their Sake, The Light Of Daybreak
It Shines Upon Me, This Day We’d All See

Η μουσική μέχρι τότε ήταν άθλια, σαν κακόγουστη τηλεοπτική φάρσα. Τα τελευταία λεπτά όμως κάτι είχε αλλάξει και αν δεν ήσουν τόσο μεθυσμένος θα το είχες αντιληφθεί τα πρώτα δευτερόλεπτα. Δεν μπορείς όμως να αναγνωρίσεις το συγκρότημα, την τόσο γνώριμη φωνή του τραγουδιστή. Και ο ήχος τόσο οικείος αλλά οι μελωδίες ξεχασμένες και πνιγμένες στην σύγχυση του μυαλού σου. Σκέφτεσαι τους Joy Division και τον Ian Curtis, σκέφτεσαι συγκροτήματα που τους έχουν κοπιάρει τα τελευταία χρόνια. Αντιλαμβάνεσαι την ματαιότητα της τελευταίας σου σκέψης και αναρωτιέσαι αν θα μπορούσες να το κάνεις κάτι τέτοιο έστω και νηφάλιος.

Sometimes They Keep You Waiting
For A Look Around
I’ve Got A Friend In Here Somewhere
Who Can Help Me Out

Αυτοί εδώ όμως μοιάζουν να έχουν μελετήσει, όχι μόνο τον ήχο αλλά και την παραγωγή. Με μια πιο minimal και απογυμνωμένη αντίληψη να απλώνεται στην ήδη ζοφερή ατμόσφαιρα, συνεχίζουν να εισβάλλουν στον εγκέφαλο σου. Το drumming μοιάζει να είναι προγραμματισμένο, αλλά δεν είσαι σίγουρος. Και έπειτα ακούγεται το μπάσο του ICB και δαγκώνεσαι για να μην αυτοπυροβοληθείς με οποιοδήποτε όπλο βρεθεί μπροστά σου. Προσπαθείς να καταλάβεις τους λόγους που σε εμπόδισαν να αναγνωρίσεις αυτό το album. Έπειτα συνειδητοποιείς πως ελάχιστες φορές το είχες ακούσει με την προσοχή που του άξιζε. Ίσως γιατί οι Joy Division σε άγγιξαν περισσότερο από τους New Order και αυτό να συντέλεσε σε μια υποσυνείδητη απόρριψη του Movement. Τρομάζεις λίγο, με τους μη αντιληπτούς τρόπους που μπορούν δράσουν στην λογική σου και να σε οδηγήσουν σε αποφάσεις που δεν αντιλαμβάνεσαι καν την ύπαρξη τους.

It’s So Far Away, And It’s Closing In
It’s So Far Away, And It Seems To Travel In

Τώρα όμως κάθεσαι εκεί, στον φθαρμένο καναπέ με τα μάτια κλειστά και τα πόδια βυθισμένα στο πάτωμα. Δεν έχεις κανένα περιθώριο αντίδρασης και αφήνεσαι σε κάθε ήχο που ακούγεται από το album που επέλεξε κάποιος από το προσωπικό, για να διώξει τους εναπομείναντες πελάτες. Αναρωτιέσαι αν γνωρίζει το λάθος που έκανε με αυτή την επιλογή. Δεν υπάρχει ιδανικότερο σάουντρακ για να ντύσει το ανέμελο και ξέγνοιαστο συναίσθημα παρακμής που αισθάνεσαι τις πρώτες πρωινές ώρες, σε ένα μπαρ τόσο μακρυά από κει που μένεις. Νιώθεις πως κάθε στίχος και κάθε προσεχτικά μελετημένη, μελωδία, έχει την δυνατότητα να εισχωρήσει από κάθε πόρο του δέρματος και να εξαπλωθεί σαν καρκίνωμα σε ολόκληρο το σώμα. Να κάνει την κάθε σου σκέψη να μοιάζει με πλοίο φάντασμα που ταξιδεύει κάτω από τα βλέφαρα σου.

Some Days You Waste Your Life Away
These Times I Find No Words To Say

Έπειτα θυμάσαι εκείνο το video που είχες δει παλιότερα και το είχες στείλει σε εκείνη. Τους New Order να ερμηνεύουν το “In A Lonely Place” στην Νέα Υόρκη, λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Ian Curtis. Όσο πλησίαζαν προς το δεύτερο σκέλος του τραγουδιού, τόσο πλησίαζαν περισσότερο προς τις άκρες της σκηνής, παίρνοντας τις παλιές τους θέσεις, αφήνοντας το κέντρο της σκηνής άδειο. Δεν έμοιαζε με μελετημένη κίνηση, περισσότερο με ενστικτώδη αντίδραση που έχει ενεργοποιηθεί από τον πόνο της απουσίας ή την ανάγκη για μια έστω εσφαλμένη, αίσθηση παρουσίας.

The hangman looks `round as he waits
Gullet stretches tight and it breaks
Someday we will die in your dreams
How I wish we were here with you now

Γιατί πάντα είναι η απώλεια, αυτό που για που θα πονάει περισσότερο και δεν έχεις καμία επιλογή. Και ξέρεις πως αυτό δεν θα τελειώσει ποτέ, θα μείνει για πάντα μαζί σου, μαζί με όλα τα υπόλοιπα. Και ξέρεις πως δεν υπάρχει θεραπεία, μόνο η παραδοχή και η πρόθεση να τα αφήσεις επιτέλους όλα πίσω σου. Πραγματικά δεν είναι δύσκολο, αρκεί να σκέφτεσαι όλο τον χρόνο και την ενέργεια που σου αφαίρεσαν, όλα αυτά τα χρόνια. Αρκεί να σκέφτεσαι όλα αυτά που δεν σε άφησαν να ζήσεις τόσα χρόνια. Σήκωσε τώρα τον μεθυσμένο κώλο σου από τον φθαρμένο καναπέ και βγες λίγο έξω να αναπνεύσεις τον παγωμένο αέρα.

Oh, I’ll break them down, no mercy shown,
Heaven knows, it’s got to be this time,
Watching her, these things she said,
The times she cried,
Too frail to wake this time.

Comments
2 Responses to “How I Wish We Were Here With You Now”
  1. ScaryRabbit says:

    I ve got a friend in here somewhere
    Ποιος θεούλης έβαλε joy division το πρωί;Ο dj στο μαγαζί που δουλεύω η Soldier of fortune θα βάλει η Στο βιβλίο των ηρώων του τρόμου.
    Λάκι γιου

  2. scar says:

    new order έβαλε…το πρώτο album χωρίς τον Ian…ακόμα πιο fucked up αν το σκεφτείς…νωρίτερα έπαιζε χειρότερα από soldier of fortune…δεν ξέρω πως έκαναν τέτοια στροφή…μάλλον σκέφτηκαν να μας “διώξουν” με κάτι sad…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: