Music Won’t Save You From Anything But Silence


Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ, με κάθε τρόπο, να πείσω τον εαυτό μου πως η μουσική δεν έχει πεθάνει. Η δυσωδία που πνίγει τα ρουθούνια μου δεν είναι πραγματική, αλλά προέρχεται από την φαντασία μου. Το σάπιο κουφάρι που κείτεται μπροστά μου, δεν είναι πάρα ένα άσχημο όνειρο. Μέχρι που θα νιώσεις τον εαυτό σου να φτάνει στα όρια του, μέχρι που θα νιώσεις την αντοχή σου να εξατμίζεται κάτω από τον πιο καυτό ήλιο της ανέλπιστης προσπάθειας. Η μουσική πέθανε και έχεις την δυνατότητα να επεξεργαστείς το πτώμα της, κάθε φορά που ανοίγεις το pc σου. Το μόνο που χρειάζεσαι, είναι μια σύνδεση στο internet και αρκετές ώρες ελεύθερου χρόνου για σκότωμα. Αν δεν ξέρεις που να ψάξεις, στείλε μου ένα mail και θα στο γεμίσω με links από blogs, αυτά που ανεβάζουν albums 2-3 μήνες πριν την επίσημη κυκλοφορία τους. Υπάρχουν και κάποια που ανεβάζουν albums, που δεν έχουν ηχογραφηθεί ακόμα. Σε αυτά μπορείς να κατεβάσεις όσο χωράει ο σκληρός σου, άπειρα δηλαδή. Μην στεναχωριέσαι που δεν θα προλάβεις να τα ακούσεις, δεν είναι αυτός ο σκοπός της συγκεκριμένης διαδικασίας. Σημασία έχει η ύπαρξη τους στον σκληρό σου. Αν είσαι επίμονος και θέλεις να το ψάξεις πιο προσεχτικά και εμπεριστατωμένα, τότε έχεις την επιλογή να πλοηγηθείς σε pitchfork, nme, stereogum, hype machine και να διαβάσεις τα reviews, ενώ έχεις ανοίξεις ένα δεύτερο tab για να κατεβάζεις απευθείας αυτά που σου προτείνουν. Δεν χρειάζεται να ακούσεις τίποτα από αυτά, αρκεί να διαβάσεις τα κείμενα και να θυμάσαι σε ποια συγκροτήματα/καλλιτέχνες μοιάζουν. Αν αποφασίσεις πως κάποιο από αυτά θα σου αρέσει αρκετά, καλό θα ήταν να θυμάσαι απέξω και τα επιχειρήματα που έχει παραθέσει ο μουσικοκριτικός στο άρθρο του. Αν δεν έχεις αυτή την ικανότητα, μπορείς απλά να θυμάσαι πως έχουν αναφορές σε Phil Spector, Beach Boys, Suicide, 80’s minimal wave και πως χρησιμοποιούν τον αναλογικό εξοπλισμό του πατέρα τους για την ηχογράφηση. Με αυτή την μαγική πρόταση θα είσαι μέσα σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό σημερινών συγκροτημάτων.

Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ, με κάθε τρόπο, να πείσω τον εαυτό μου πως η μουσική δεν έχει πεθάνει. Μια πραγματικότητα που προτιμώ να αγνοώ, ενώ καταφεύγω σε μια σειρά από γελοία επιχειρήματα για να ξεγελάσω τα ένστικτα μου. Δεν είναι η συνεχόμενη σίτιση από τις σάρκες του παρελθόντος αυτό που με ενοχλεί, άλλωστε ποτέ δεν πίστεψα στην παρθενογένεση, ούτε φυσικά στην ύπαρξη ενός νέου ήχου που θα σαρώσει τα πάντα στο πέρασμα του και θα αλλάξει την ροή της μουσικής. Νέος ήχος δεν υπήρξε ποτέ, απλά επινοήθηκε για τους σύνηθεις ευνόητους λόγους. Η μουσική έχει την δυνατότητα να αλλάζει και να μετουσιώνεται σε κάτι φαινομενικά καινούριο, ανάλογα με τις συσσωρευμένες επιρροές του εκάστοτε καλλιτέχνη. Αν ο καλλιτέχνης ή το συγκρότημα διαθέτει ταλέντο και πάθος, τότε το αποτέλεσμα θα είναι κατά πάσα πιθανότητα αξιόλογο, αλλά όχι νέο. Αυτό που διαπιστώνω κάθε μέρα στα δεκάδες albums που αγκομαχούν στο player του pc μου είναι πως δεν διαθέτουν ούτε ταλέντο, ούτε πάθος. Εξέρχονται άκαυλα και μουδιασμένα από τα ηχεία μου, έτοιμα να καταβροχθίσουν τα τελευταία απομεινάρια της υπομονής μου. Ακούσματα που πλασάρονται σαν αριστουργήματα, από ανθρώπους που προσπαθούν να προσδώσουν αξία στον εαυτό τους, πείθοντας τους πάντες πως καλύπτουν κάτι πραγματικά σημαντικό. Η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως αλλά και η ξαδέρφη της βαρεμάρας. Πραγματικά, πόσα ακόμα albums με τρίγωνα στο εξώφυλλο μπορεί κάποιος να επεξεργαστεί? Πόση ασυναρτησία a la Maria Minerva μπορεί να ακούσει? Πόση υπομονή χρειάζεσαι για να ανακαλύψεις την “εσωτερικότητα” του Oneohtrix Point Never? Εννοείται πως υπάρχουν αρκετές εξαιρέσεις, αλλά αναρωτιέμαι αν το φως τους είναι δυνατό λόγω της έλλειψης άλλων κοντινών και πιο φωτεινών πηγών.

Suuns “Red Song” from Topher Manilla on Vimeo.

Comments
28 Responses to “Music Won’t Save You From Anything But Silence”
  1. Scary Rabbit says:

    Πολύ ωραίο άρθρο.Θεωρώ ότι έχεις πιάσει το σφυγμό της βιομηχανίας.Ναι μιλάμε για βιομηχανία πια και όχι για μουσική.Είμαι ένας από τους παθόντες που αναφέρεις πιο πάνω.Όχι τρελαμένος σίγουρα αλλά είμαι.Η μουσική πια είναι σίγουρα ένας σκατένιος τρόπος να γεμίζεις τις γαμημένες άδειες ώρες σου.Μακάρι να μπορούσα να το πω αυτό σε πιο πριβέ επίπεδο αλλά δε γαμιέται…ας το δουν κι άλλοι.Αν ο άνθρωπος που εξαρτώμαι ζούσε εδώ μαζί μου,ίσως να μην ασχολούμουν τόσο.Ίσως να μη με προβλημάτιζε πια η παρθενογένεση που δε θα έρθει ποτέ η οι ελλιπείς μου γνώσεις για συγκροτήματα του παρελθόντος.Ίσως να μην έσπαγα κόκες ακούγοντας ουσιαστικά ανούσιες μαλακίες του σήμερα.
    Όμως είσαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό σου.Με εκνευρίζει πολύ να βαπτίζω την αγνωμοσύνη σε «μοίρα»,αλλά αυτή είναι η αλήθεια.Αυτή είναι η γαμημένη μας μοίρα.Αυτό το γαμημένο πάθος πρέπει να ταΐσουμε και το κάνουμε.Προσπάθησε να είσαι όσο το δυνατόν πιο αληθινός με το ψέμα που ζεις γιατί αυτή η ιστορία πονάει.Μοιάζει με θηρίο που κάνει πλάκα καταβροχθίζοντας κομμάτια του εαυτού σου.Δεν είναι ανάγκη να περιμένεις κάτι.Ακόμη χειρότερο είναι να προσπαθείς να αλλάξεις κάτι.Είναι πιο επώδυνο.Γιατί μάθαμε πια να φυγαδεύουμε την όποια ανάγκη μας για αλήθεια με τα εκτροχιασμένα οχήματα του ψεύδους.
    Απόψε είναι ωραία νύχτα για να αυτοκτονήσω.
    Αλλά θα πω ένα ακόμη ψέμα σ όλα όσα θέλουν να με σκοτώσουν και θα ζήσω για μια ακόμη μέρα.
    Μη πετάς το φαγητό σου στα σκουπίδια ακόμη κι αν αυτό είναι κάλτσες γεμιστές με πριονίδι στο φούρνο.Είναι μαλακία να πεινάς.
    Τα φιλιά μου Scars
    υγ:το δισκάκι της Minerva είναι για το πούτσο! 🙂
    υγ2:είμαι και εδώ http://iwishicouldpaint.blogspot.com/

  2. scar says:

    interesting blog…περιμένω συνέχεια του διηγήματος…

  3. edlorado says:

    Suuns: Τους κατέβασα. Καλό το άλμπουμ τους αρκετά ιδιαίτεροι, στα 2-3 τελευταία κουράστηκα λίγο.Θα το κυνηγήσω ακόμα λίγο!
    Στο post έχεις δίκιο όπως και ο scary. Το θέμα είναι ότι το ευρύτερο είδος είναι σε κρίση γενικά οι περίσσότεροι μουσικοί αρκούνται σε εύκολες λύσεις. Αν ψάξεις σε άλλα είδη ή ακόμη και σε άλλα μέρη θα βρείς πιο φρέσκα πράγματα όχι πολλά βέβαια, αλλά σημαντικά. Τις τελευταίες ιδιαιτερότητες και γω, έχω να τις ακούσω από τα τέλη των 90’s. Κάποια στιγμή κουράστηκα αρκετά και τα τελευταία 3-4 χρόνια άρχισα να ακούω πιο συστηματικά πάλι. Τι να πεις ο δίσκος είναι φουλ χώρίς κάποιο ιδιαίτερο νόημα! Ευτυχώς όμως έχω καμιά 10αριά δίσκους από το alt-indie-electro-post punk etc…που με συνόδεψαν τα τελευταία 10 χρόνια.Είμαι αισιόδοξος πάντως! :-))

  4. Raggedy Man says:

    My thoughts eggzactly. Έχω σκυλοβαρεθεί αυτό το ψάξιμο του “νέου” καιρό τώρα. Έλα όμως που σκάνε κάθε τόσο κάτι Snowman, κάτι HTRK και σου λένε: “αξίζει τον κόπο να συνεχίσεις”… Και το κάνω. Κι εσύ. Και το να ζμπρώχνω αριστουργήματα σε κόσμο, πραγματικά θεωρώ ότι μου προσδίδει μια κάποια αξία. Ας είναι κι αυτή του φερέφωνου. Του Χατζηαβάτη. Ακούσατε, ακούσατε. Μια χαρά.

  5. scar says:

    @eldorado…τους suuns τους θεωρώ σαν κάτι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον…το μόνο που ζητάω είναι να προσθέσεις κάτι σε αυτό που αναπαράγεις..δεν με ενδιαφέρει να είναι κάτι νέο και καινούριο..δεν παίζει πλέον κάτι τέτοιο..και στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξε….ακόμα και οι stooges δεν ήταν κάτι νέο…είχαν προηγηθεί οι mc5…αλλά έβαλαν κάτι από τον εαυτό τους και την καύλα τους μέσα στην τέχνη τους…το προχώρησαν λίγο παραπέρα… έχω κουραστεί να ακούω συγκροτήματα που απλά αντιγράφουν και άλλα που “πειραματίζονται” με τα νεύρα μας….
    @Raggedy Man…σαφώς και αναφέρομαι στους επίσημους γραφιάδες της μουσικής ενημέρωσης…όχι στους bloggers….είναι πολύ σημαντική η διαφορά να ζεις από την μουσική και να ξοδεύεις πολύτιμο χρόνο από την ζωή σου ώστε να γράψεις απλά για κάτι που σε ενθουσιάζει/εξοργίζει χωρίς αντάλλαγμα …σαφέστατα και υπάρχουν εξαιρέσεις που σε πείθουν να συνεχίσεις να ψάξεις…γι’ αυτό παρέθεσα τους suuns…και δεν χρειάζεται καν να σχολιάσω για htrk και snowman…αν και οι πρώτοι έχασαν ένα μέλος, ενώ οι δεύτεροι διαλύθηκαν…justice anyone?

  6. edlorado says:

    Έχεις δίκιο για τους suuns, μετά από μια πιο προσεκτική ακρόασηκαι και στα υπόλοιπα κομμάτια. Είναι μέσα στις ιδιαιτερότητες που άκουσα φέτος χάρη σε σας!
    Όσο αφορά τις ιδιαιτερότητες το Hyena πχ των Absence θα μου μείνει για πάντα.
    Για τα παραπάνω νομίζω (υποθέτω ότι συμφωνείς) ότι το θέμα είναι το άκουσμα αρχικά να σε εξιτάρει συναισθηματικά από κει και πέρα έπονται τα υπόλοιπα.

  7. scar says:

    δίκιο έχεις…το συναίσθημα είναι και ο λόγος που ασχολούμαι ακόμα με τόση μανία…διαφορετικά θα τα είχα εγκαταλείψει όλα και θα άκουγα latin…πραγματικά όμως

  8. Scary Rabbit says:

    ρε ακούστε κει πέρα peter kernel.Το λεω και στο Ράγκεντι αλλά με γράφει κανονικά.Λες να κατεβάσω Suuns λοιπόν… :/

    • edlorado says:

      Αγαπητέ scary δεν με ψήσαν και πολύ. Το video του Panico μ’άρεσε όμως!

      • Scary Rabbit says:

        @scars and eldorado : Δε φαντάζεστε πόσο μ άρεσαν όμως!Οι Peter Kernel.Πρόκειται για προβοκατόρικη συμπεριφορά εκ μέρους σας.Δε θέλετε να προκόψει μια μπάντα που κυκλοφόρησε το πιο θετικά « καμένο» κλίπ φέτος.I ll die ritch at your funeral ρε μουνιά ! ! ! :p

      • scar says:

        μα εγώ μαζί σου είμαι…μου άρεσε το album…αλλά αυτό το clip είναι…υπέροχο…πραγματικά

      • edlorado says:

        @ Scary : Άντε ρε να τους δώσω μια ευκαιρία ακόμα δεν θα σου πάω κόντρα! Αν πέσω έξω να με βαράς στο πάτωμα! Απλά τα προηγούμενα κομματια τους μου θυμιζαν ξεδιάντροπα Sonic Youth. Και λόγω της επικείμενης δίαλυσης έπεσα ψυχολογικά! 😦 .Πληροφοριακά πάντως και βλέπω ότι αγνοείται παντελώς στα ντόπια μπλογκς το straight rock n roll album για μένα φέτος είναι το D των White Denim. Τους Peter Kernel μην τους φοβάσαι αυτοί έχουν προοπτικές αναγνώρισης, για τους W D να ανησυχείς they ‘ll fade into oblivion! 🙂

      • Scary Rabbit says:

        @eldorado Θα τσεκάρω σίγουρα…

  9. scar says:

    τον έχω κατεβάσει τον Peter…και έχω ήδη δει καμια 10αρια φορές το video του panico…ξέρεις εσύ :)…καθόλου κακό…άκουσε το zeroes qc…δυνατά και όχι σε ηχεία pc όμως…please

  10. Scary Rabbit says:

    Εχμ.Τι να πω για τι δισκάρα των Suuns?Thanks to you…

  11. suicide dots says:

    Μα καλά ρε σεις τι είναι αυτά??? Η μουσική έχει πεθάνει???
    Συγνώμη αλλά το σχόλιο αυτό το βρίσκω το λιγότερο ατυχές..
    Μήπως εσείς έχετε κουραστεί? Μήπως χρειάζεστε απλά ένα μπρέικ?
    Η βιομηχανία στην οποία αναφέρεστε πάντα έτσι ήταν. Το ίδιο σκληρή. Πάντα την ένοιαζε το χρήμα. Αλλά γιατί δεν αναφέρεστε στις 100δάδες ανέξαρτητες δισκογραφικές και τίμιους καλλιτέχνες?
    Νομίζω ότι στην προσπάθεια σας να βρείτε μυστικές πόρτες και συνωμοσίες πίσω από τις νότες, χάνετε την ουσία. Να ακούς μουσική. Απλά να ακούς..
    Μου θυμίζετε κάτι κριτικούς κινηματογράφου που το ένα τους βρωμάει και το άλλο τους ξινίζει. Το κάδρο αυτό έχει μια μοίρα απόκλιση, η γκόμενα έριξε 5 δάκρυα αντί για 7..κοκ…
    Νομίζω ότι όλοι μας είμαστε πολύ μικροί για να κάνουμε τέτοια αρνητικότατα σχόλια για τη μουσική.
    Ας χαλαρώσουμε λίγο και ας ακούσουμε μουσική όπως κάναμε στα 12 μας, με το ράδιο αγκαλιά και όνειρα. Ας μην κοιτάμε τη μουσική σα χειρουργοί, έτοιμοι να τη σκίσουμε…
    Η μουσική είναι τέχνη και θα ζει για πάντα. Κι ας εξαντλούνται κάποιες φορές τα θέματα της. Δε τρέχει και τίποτα. Είναι καλή μάνα..μην τη σκοτώνετε

    Φιλικά και με καλή διάθεση.

    • vick says:

      @ suiside dots: Συμφωνώ κι εγώ.

    • bruise says:

      Eίμαστε πολύ μικροί για να κάνουμε οποιαδήποτε σχόλια για την οποιαδήποτε μορφή τέχνης (που αυτό μου θυμίζει το post του Raggedy, όπου το διάβασα, το συζήτησα επί 10 ώρες και τελικά δεν μπόρεσα να γράψω ούτε λέξη καθώς οι εξαιρέσεις ανερούσαν την γνώμη μου ανά λεπτό, οπότε κατέληξα σε αυτό που ακριβώς λες). Σαν άνθρωπος, όμως, κρίνω, όχι ως επάγγελμα αλλά ως νοήμον ον. Σαφέστατα όχι καθολικά, όχι σωστά, τελείως υποκειμενικά και προσπαθώντας πολλές φορές απεγνωσμένα να τηρήσω τις όποιες αντικειμενικές νόρμες, συνηδειτοποιώ ότι αποστασιοποιούμαι από το έργο που ήθελα στην αρχή να παρατηρήσω. Η προσωποποίηση της μουσικής ως μάνας, αν μη τι άλλο πολύ σωστή είναι, καθώς ως παιδιά της αδυνατούμε να την κρίνουμε αντικειμενικά. Και έχει πολλά παρακλάδια που δεν αφορούν την ίδια ως τέχνη ή έκφραση, αλλά μία άλλη επιστήμη με την οποία βγαίνει το τελευταίο διάστημα, και ονομάζεται Βιομηχανία στο μικρό και Προώθηση στο επίθετο. Μην μου πεις ότι τελείως τυχαία βρήκες τα 12.345 συγκροτήματα που αυτή τη στιγμή παίζουν στα ηχεία σου και ότι δεν συνέβαλε έστω και σε ένα μικρό ποσοστό το σπέρμα της δεύτερης αναφερθέντας. Τέλος πάντων γνώμες λέμε, αλλά το σπέρμα αυτής το τελευταίο διάστημα έχει πάρει ένα κιτρινωπό χρώμα και νομίζω ότι μούχλιασε λίγο.

      • suicide dots says:

        Φαντάζομαι οτι αναφέρεσαι στην “κακή και τελείως ξεφτιλέ εμπορική” Προώθηση. Γιατί σαν έννοια δεν είναι απαραίτητα κακή. Απλά κακή μεταχείριση υφίσταται. Την οποία πάντως μπορείς κάλλιστα να αγνοήσεις και να αφοσιωθείς στις καλοπροαίρετες εκδοχές της.
        Πάντα στο χέρι σου είναι να δεχτείς ή να μη δεχτείς τα 12.345 συγκροτήματα.
        Μπορείς να διαλέξεις και αυτό είναι πολύ μεγάλο ατού. Ένα ατου που μέχρι τα 90ς δεν ήταν στη διάθεση του κόσμου.
        Το ότι η μουσική βιομηχανία σπρώχνει ότι πιο σάπιο(για μένα και για σένα πάντα, έτσι?) κυκλοφορεί συμφωνώ. Αλλά προσωπικά απλά το αγνοώ και συνεχίζω το για τα δικά μου γούστα μουσικό σαφάρι.

  12. edlorado says:

    @ suicide dots: Το θέτεις σωστά!

  13. scar says:

    Εμείς είμαστε η μουσική…η τέχνη χωρίς αποδέκτες δεν υφίσταται.Το κείμενο έχει να κάνει περισσότερο με τον τρόπο που αφομοιώνουμε και επεξεργαζόμαστε την μουσική τα τελευταία χρόνια και λιγότερο με την ίδια την μουσική. Σαφώς και υπάρχουν συγκροτήματα και εταιρείες που μας ενθουσιάζουν αλλά όταν προσπαθείς να “ακούσεις” τα πάντα τότε είναι πολύ πιθανό να νιώσεις σαν τον τραγουδιστή των suuns στο video που έχω κάνει post…

    • vick says:

      Scar η τέχνη είναι μέσο έκφρασης κατ’αρχήν και αυτό βλέπω ότι έχει παραβλεφθεί . Φυσικά και ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ χωρίς αποδέκτες. Αυτό που μπορεί να μην υφίσταται χωρίς αποδέκτες (και τι ακριβώς εννοούμε με αυτό είναι συζητήσιμο) είναι η αναγνώρισή της αλλά αυτό είναι δευτερεύον. Η μουσική βιομηχανία είναι ένα εργαλείο διανομής και διαμόρφωσης και αυτό είναι δευτερεύον (για να μην πω τριτεύον) Το πως διαχειρίζεται ο αποδέκτης ότι του σερβίρουν έχει να κάνει μόνο με τον αποδέκτη και καμία σχέση την μουσική ή την τέχνη.
      Έτσι η φράση που προκύπτει από τα παραπάνω είναι:
      Εμείς είμαστε η μουσική…η μουσική βιομηχανία χωρίς αποδέκτες δεν υφίσταται.

      • scar says:

        Μάλλον δεν κατάλαβες τι εννοώ. Δεν μιλάω για αναγνώριση και καταξίωση, μιλάω για την απλή γνώση ύπαρξης ενός έργου τέχνης.
        Πριν 2 μέρες ζωγράφισα ένα πίνακα, δεν θα αποκαλύψω το θέμα του. Ο πίνακας ήταν το αποτέλεσμα μιας ακατανίκητης επιθυμίας να εκφράσω την ψυχολογική/συναισθηματική μου κατάσταση. Δεν έδειξα σε κανένα τον πίνακα, αντίθετα τον κλείδωσα σε ένα σιδερένιο κουτί και τον πέταξα στην θάλασσα. Η διαδικασία με έκανε να νιώσω λίγο καλύτερα με τον εαυτό μου αλλά η τέχνη μου δεν υφίσταται, γιατί κανείς δεν γνωρίζει την ύπαρξη της πέρα από μένα, αλλά ακόμα και αυτή η γνώση θα χαθεί με τον θάνατο μου.

      • vick says:

        Η τέχνη σου υφίσταται και είναι κλεισμένη σ’ένα σιδερένιο κουτί στη θάλασσα.
        Το ότι κάποιος δεν με γνωρίζει δεν σημαίνει ότι δεν υφίσταμαι.

      • scar says:

        Η τέχνη μου θα υφίσταται για όσο καιρό είμαι ζωντανός και έχω γνώση της ύπαρξης της.

      • suicide dots says:

        Scar συμφωνώ με Vick. Δεν υφίσταται κάτι, που δεν υπάρχει. Έστω και μια πετρούλα θαμμένη κάτω από το χιόνι στο Εβερεστ υπάρχει, υφίσταται. Απλά μπορεί να μην καταγραφεί ποτέ από ανθρώπινο μάτι. Αυτό δε σημαίνει ότι χάνει την αξία της ή την θεωρητική αναγώριση ή καταξίωσή της. Ίσως δεν εκφράζω ακρίβως αυτό που θα ήθελα να σου μεταφέρω, αλλά κατανοώ πως θέτεις την άποψη σου.

  14. Scary Rabbit says:

    @suicidedots:Δε καταλαβαίνω που διαφωνούμε.Δε το αρνούμαι αυτό που λες.Στο σχόλιό μου παραπάνω το ίδιο λέω στον scars.«Μη πετάς το φαγητό σου στα σκουπίδια ακόμη κι αν αυτό είναι κάλτσες γεμιστές με πριονίδι στο φούρνο.Είναι μαλακία να πεινάς».Η μουσική είναι το φαγητό μας.Ε και συ είσαι πολύ ρομαντικός τύπος όμως.Η μουσική δεν είναι μόνο όνειρα.Είναι και εφιάλτες.Και το χειρότερο είναι ότι κατά κάποιο τρόπο δε διαλέγεις εσύ τη χρήση της.Δεν είναι επιλογή σου προς τα που να συγκλίνεις…στο όνειρο η στον εφιάλτη.
    ΥΓ: Δε πιστεύω να θύμωσες που βρίσαμε τη Μινέρβα;;;; ΧΑχαΧΑχΑΧΧαχΑΧΑΧΑχαχα 🙂

    @scars:Η φράση σου «Εμείς είμαστε η μουσική…η τέχνη χωρίς αποδέκτες δεν υφίσταται.» με βρίσκει ΤΕΛΕΙΩΣ σύμφωνο… 🙂

  15. Raggedy Man says:

    Αυτό το κείμενο δεν πάλιωσε καθόλου παρά τα χρονάκια του…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: