Birdspotting

“Ήταν κρυμμένη στην πυκνή φυλλωσιά του δέντρου που είχε σκαρφαλώσει. Βολεύτηκε όσο καλύτερα μπορούσε στο κλαδί εκείνο που ένιωθε πως μπορούσε να κρατήσει το βάρος της και παρότρυνε τον εαυτό της να μην κοιτάξει προς τα κάτω, για κανένα λόγο. Τοποθέτησε τα κιάλια στα μάτια της και άρχισε να παρατηρεί το τοπίο γύρω της. Ο βάλτος απλωνόταν μέχρι εκεί που έφτανε η βοηθούμενη από τα κιάλια όραση της και ακόμα παραπέρα. Η ζέστη ήταν ανυπόφορη και το ανίερο πάντρεμα της με την δυσωδία, που προερχόταν από τα στάσιμα νερά του βάλτου, έμοιαζε εφιαλτικό. Είχε μεγαλώσει σε αυτά τα μέρη και ακόμα δεν μπορούσε να συνηθίσει την ατμόσφαιρα που επικρατούσε την θερινή περίοδο σε αυτές τις βαλτώδεις εκτάσεις. Το τοπίο άλλαζε μπροστά της και διαμορφωνόταν από τις μικρές και μεγαλύτερες λίμνες που διακόπτονταν από νησίδες, οι οποίες έμοιαζαν να πνίγονται από την θηριώδη βλάστηση. Τεράστια φυλλοβόλα δέντρα με τις ρίζες τους να αναπτύσσονται και να υψώνονται ελεύθερα πάνω από το έδαφος και την επιφάνεια του νερού, έδιναν καταφύγιο για δεκάδες είδη πτηνών. Με τα τελευταία να αποτελούν τον βασικότερο λόγο που είχε βρεθεί σκαρφαλωμένη και κρυμμένη στην φυλλωσιά ενός δέντρου μια τόσο ζεστή και αποπνικτική καλοκαιρινή μέρα.”

Οι συνθήκες δεν είναι και οι καλύτερες για το τελευταίο καλοκαιρινό live των Liarbirds στο Six Dogs. Τα 10 ευρώ στην είσοδο(χωρίς ποτό) είχαν σαν αποτέλεσμα την απουσία κοινού για το συγκρότημα και την απουσία χρημάτων στο ταμείο του διοργανωτή/ιδιοκτήτη. Η επιχειρηματικότητα τους είναι τόσο ευφάνταστη και έξυπνη που αναρωτιέμαι γιατί δεν έχουν επεκταθεί και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης. Στην μικρή σκηνή του εν λόγω χώρου στριμώχτηκαν τα ψευτοπούλια, διακινδυνεύοντας την σωματική τους ακεραιότητα, καθώς όλοι γνωρίζουν πως ένα τραπεζάκι για ουζομεζέδες μπορεί να μην είναι ικανό να κρατήσει το βάρος ενός μόνιτορ(και όντως δεν μπορεί). Κατά την διάρκεια της συναυλίας προσπαθώ να απαριθμήσω τους λόγους που όλα τα παραπάνω δεν δείχνουν ικανά να πτοήσουν το ηθικό των Liarbirds και κατά συνέπεια την ποιότητα της εμφάνισης τους. Τα τραγούδια τους, ανέπαφα ζωντανεύουν μπροστά στα έκπληκτα και ανήσυχα μάτια μου. Γνωρίζω πως τα παιδιά έχουν δουλέψει σκληρά για να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο. Γνωρίζω τα αμέτρητα live που έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια και τις αμέτρητες ώρες που έχουν περάσει κάνοντας εξαντλητικές πρόβες. Στο πρόσωπο τους δεν υπάρχει καμία έκφραση προσπάθειας ή άγχους. Παίζουν δυνατά και συγχρονισμένα χωρίς να αφήνουν καμία νότα να ξεφύγει από τον καλοδουλεμένο και σφιχτοδεμένο ήχο τους. Σε αντίθεση με τα περισσότερα ελληνικά συγκροτήματα, που κοιτάζουν ο ένας τον άλλο για να μπορέσουν να συντονιστούν, οι Liarbirds μοιάζουν με έμπειρο συγκρότημα που κουβαλάει τρία album στα φτερά του. Τίποτα από τα παραπάνω όμως δεν δικαιολογεί ή επεξηγεί τους λόγους που απολαμβάνω τόσο πολύ αυτό το live. Τα ψευτόπουλα δεν βρίσκονται σε αυτή την σκηνή για να κερδίσουν τα χρήματα που θα τους επιτρέψουν να παραιτηθούν από την πρωινή τους δουλειά. Βρίσκονται σε αυτή την σκηνή γιατί αγαπούν την μουσική τους και έχουν ένα μαγικό τρόπο να να σε κάνουν να αισθάνεσαι πως κάθε στίχος σε αφορά, κάθε μελωδία υπήρχε στο θαμμένη στο μυαλό σου από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου.

“Δεν μπορούσε να εξηγήσει τον λόγο που της άρεσε να παρατηρεί και να αναγνωρίζει τα είδη πτηνών. Ο βάλτος είχε μια μυστηριώδη γοητεία, που την είχε εντυπωσιάσει όταν άρχισε να αντιλαμβάνεται και να αφομοιώνει τα διάφορα τοπία και τις ιδιομορφίες τους. Μεγαλώνοντας όμως είχε αρχίσει να συνειδητοποιεί πως το τοπίο έμενε ίδιο και απαράλλαχτο. Τίποτα δεν μπορούσε να φυτρώσει στις όχθες και τις νησίδες του βάλτου, καμία κατασκευή και κανένα κτίσμα δεν μπορούσε να στεριώσει. Ο βάλτος έμοιαζε πλέον απειλητικός και μίζερος. Είχε την εντύπωση πως ήταν ένας ζωντανός οργανισμός που βρισκόταν σε νάρκωση και η σπασμωδική αποτίναξη του καινούριου και του νέου, αποτελούσε την μοναδική αντανακλαστική του λειτουργία. Μόνιμα πεινασμένος και έτοιμος να καταπιεί οτιδήποτε ήταν σε θέση να αλλάξει την θλιβερή του όψη. Αυτό που την στεναχωρούσε περισσότερο ήταν οι κάτοικοι που έμεναν κοντά στο βάλτο. Άνθρωποι άτολμοι, απαίδευτοι και αλαζόνες, πλήρως υποταγμένοι στις διαθέσεις του βάλτου. Τα χαρακτηριστικά τους είχαν χαθεί και σκεπαστεί από ένα χοντρό στρώμα λάσπης. Είχαν πλήρη συνείδηση της κατάστασης τους και ο καθένας θα μπορούσε να διακρίνει την μελαγχολία στα ακάλυπτα από την λάσπη μάτια τους. Δεν έδειχναν όμως καμία διάθεση να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Τριγυρνούσαν σαν άβουλα πλάσματα ανίκανα να αντιληφθούν και να απολαύσουν κάτι όμορφο που μπορούσε να φυτρώνει κάτω από την μύτη τους. Χαμογέλασε όταν έφερε στο μυαλό της τις αμέτρητες φορές που είχε παρατηρηθεί μια έντονη τάση αποδοχής και λατρείας για κάποιο νέο είδος φυτού που έκανε την εμφάνιση του στο βάλτο. Τις περισσότερες φορές, το φυτό αυτό δεν είχε κανένα ενδιαφέρον, αντίθετα έμοιαζε με την απλοϊκή μετάλλαξη κάποιου συνηθισμένου είδους που μπορούσες να εντοπίσεις σε μεγάλες ποσότητες σε ολόκληρη την περιοχή. Γερασμένοι καρεκλοκένταυροι φρόντιζαν να υποδείξουν το “καινούριο” και “αξιόλογο” νέο είδος, έπειτα έστεκαν εκεί απολαμβάνοντας το χειροκρότημα και την αίσθηση πως είχαν ανοίξει τα μάτια του κόσμου.”

Οι Liarbirds μου θυμίζουν τους λόγους που αγάπησα τόσο πολύ την μουσική των Beatles. Οι συνθέσεις τους πάντα κρύβουν κάτι για να ανακαλύψεις στην επόμενη ακρόαση. Μικρά ψήγματα μελωδίας που διαφοροποιούνται εντελώς από τον κορμό της βασικής μελωδίας, σαν να ακούς ένα μικρότερο τραγούδι μέσα στο τραγούδι. Σε καμία περίπτωση δεν επαναπαύεσαι στην ποπ διαύγεια των συνθέσεων τους, καθώς σε ανύποπτο χρόνο μια ανεπαίσθητη αλλαγή στους στίχους ή στην μελωδία, μπορεί να σε φέρει αντιμέτωπο με κάτι τελείως διαφορετικό. Έχοντας συνθέσεις που χρωστάνε την ύπαρξη τους σε δύο (τόσο μακρυά, τόσο κοντά) διαφορετικούς δημιουργούς, η μουσική τους μοιάζει με το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης αυτών των δύο δυνάμεων και της ερμηνευτικής ικανότητας των υπόλοιπων μελών που την υποστηρίζουν με απίστευτη άνεση. Οι δύο τραγουδιστές ερμηνεύουν και διηγούνται τις ιστορίες τους, όχι σαν να κατέχουν την μεγάλη αλήθεια αυτού του κόσμου, αλλά σαν να κατέχουν την δική τους αλήθεια και είναι αρκετά θαρραλέοι για να την μοιραστούν μαζί σου. Αντιλαμβάνεσαι πως εννοούν την κάθε τους λέξη και έχουν την φωνή όχι απλά για να υπηρετήσουν την τέχνη τους αλλά για να την μετατρέψουν σε κάτι προσβάσιμο και ψυχαγωγικό. Οι Liarbirds δεν είναι κάποιο κρυμμένο underground διαμαντάκι που θέλει να παραμείνει στην σκιά. Δεν είναι το καλύτερα κρυμμένο μυστικό της πόλης. Δεν είναι το αγαπημένο παιδί των λοβοτομημένων γκουρού που διαμορφώνουν γνώμες και αντιλήψεις μέσα από τα free press. Είναι αδύνατο να μην αναγνωρίσεις την ιδιαιτερότητα του ήχου τους και την έμπνευση της γραφή τους. Ακόμα και αν φαίνονται πως πετάνε στον δικό τους μεταψυχεδελικό ουρανό, είναι φανερό πως τα τραγούδια τους έχουν δημιουργηθεί για να ακουστούν σε μεγαλύτερα ακροατήρια και έχουν όλες τις προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο χωρίς να κάνουν κανένα συμβιβασμό, καμία έκπτωση.

“Κόλλησε πάλι τα κιάλια στα μάτια της και άρχισε να παρατηρεί μια συστάδα θάμνων που παρουσίαζε κίνηση. Μέσα από τις πυκνές φυλλωσιές έκανε την εμφάνιση του το αγαπημένο της Lyrebird. Το πτηνό αυτό είχε την δυνατότητα να μιμείται και να αναπαράγει με απίστευτη άνεση όλους του φυσικούς αλλά και τεχνητούς ήχους που άκουγε. Η ίδια το αποκαλούσε Liarbird ακριβώς επειδή ξεγελούσε όλα τα υπόλοιπα είδη που κατοικούσαν στο βάλτο με την μιμητική του ικανότητα. Έστεκε εκεί με την εμπνευσμένα ζωγραφισμένη από δεκάδες χρώματα τεράστια ουρά του και έδινε ζωή στο λυπηρό βάλτο με τις φωνητικές του επιδόσεις. Μόνο που αυτή την φορά διέκρινε πως κάτι είχε αλλάξει στο τραγούδι του. Σαν εμπνευσμένος συνθέτης είχε αρχίσει να παράγει μελωδίες που έμοιαζαν με όλους τους ήχους που είχε ακούσει και η ίδια. αλλά δεν θα μπορούσε να πει με σιγουριά από πια πλάσματα προέρχονταν. Ήταν σαν να είχε συνδυάσει δεκάδες ήχους για να δημιουργήσει μια ατόφια μελωδία που δεν έμοιαζε με οτιδήποτε είχε ακούσει μέχρι τότε. Κατέγραψε ενθουσιασμένη την αλλαγή συμπεριφοράς του αγαπημένου της πτηνού στο μικρό της τετράδιο και έπειτα άρχισε να κατεβαίνει προσεκτικά από τον τεράστιο κορμό του δέντρου. Καθώς απομακρυνόταν από τον βάλτο το μυαλό της βασανιζόταν από μια και μόνο σκέψη. Ήξερε πως σύντομα θα εγκατέλειπε τον μίζερο βάλτο και τους σκυθρωπούς κατοίκους του, μαζί όμως με αυτούς θα εγκατέλειπε και τα ελάχιστα αλλά μοναδικής ομορφιάς πλάσματα που ήταν καταδικασμένα να παραμείνουν στην αφάνεια, απαρατήρητα και βυθισμένα στην καταχνιά του βάλτου.”

Trick

Or

Treat

Comments
One Response to “Birdspotting”
  1. ominim says:

    this should be the inner sleeve!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: