Head full of stars pt.4

H ταμπέλα που αναγραφόταν το όνομα του κινηματογράφου είχε πια σκουριάσει. Τα φώτα μερικών γραμμάτων είχαν καεί αλλά μπορούσε ακόμη να ξεχωρίσει το όνομα. “Palazzo Del Nevada” όπου τα a από το Nevada και τα z από το Palazzo δεν φαίνονταν. Η αλήθεια είναι ότι ακόμη δεν το πίστευε ότι στην μέση της ερήμου θα έβρισκε, τι πιο πιθανό, ένα κινηματογράφο. ” Τα πεγιότ φταίνε” είπε μέσα του την πρώτη φορά, τουλάχιστον να εφησυχαστεί κάπως, αν και γνώριζε ότι η μόνη του ελπίδα να επιβιώσει σε αυτό το απόκοσμο μέρος είναι να μην τον γελούν τα μάτια του με αυτό που έβλεπε. Πλησίασε. Ακούμπησε τον τοίχο. Ήταν αληθινός, όχι σαν τις οπτασίες που έβλεπε πού και πού μέχρι τώρα. Σαν τις οπτασίες εκείνης που δεν υπήρχε πια. Πέρα για πέρα αληθινός. Στο ταμείο, ότι απέμεινε από ένα ταμία, ήταν η στολή του και τα σημάδια του χρόνου που είχαν αφήσει το σημάδι τους στο σκελετό του. Κάποια έντομα έβγαιναν από τις διάφορες κοιλότητές του.  Δεν ήθελε να βεβαιωθεί αν ήταν αληθινό και αυτό, ήταν αρκετά ανατριχιαστικό έστω και σαν κατασκεύασμα της φαντασίας του. Προχώρησε προς την κεντρική πόρτα. Την έσπρωξε και αυτή άνοιξε διάπλατα.

Άκουσε θόρυβο από τον πάνω όροφο. Βήματα. Στην αρχή δεν παραξενεύτηκε. Διάφορα ζώα της ερήμου τρύπωναν κατά καιρούς που προσπαθούσαν να βρουν τροφή και νερό εκεί μέσα. Στην συνέχεια όμως συνηδητοποίησε ότι αυτή την φορά δεν ήταν βήματα ζώου. Ήταν κάτι πιο βαρύ. Έμοιαζαν με βήματα ανθρώπου. Την έπιασε ρίγος. “Και αν είναι η αστυνομία; Με βρήκαν. Θα παραδωθώ. Όχι, θα τους αιφνιδιάσω και θα φύγω από την πίσω έξοδο.” Πανικοβλημένη, έσβησε το τσιγάρο που είχε ανάψει πρωτύτερα. Αποφάσισε να μην κάνει βιαστικές κινήσεις. Πήρε το περίστροφο από το συρτάρι. Έκλεισε  σιγά σιγά την πόρτα της αποθήκης ώστε να μην ακουστεί κάποιος θόρυβος. Τώρα μπορούσε να διακρίνει τα βήματα ενός μόνο ανθρώπου. Το γεγονός αυτό την καθησύχασε. “Είναι κανείς εδώ;” άκουσε μία ανδρική φωνή. Άρχισε να ανεβαίνει τα σκαλιά στις μύτες των ποδιών της. Θα τελείωνε γρήγορα με αυτόν τον ξένο που δεν είχε καμμία δουλειά εδώ μέσα. Όπλισε το περίστροφο. Ο ήχος που έκανε όμως ακούστηκε. Ο άντρας που ήταν μέσα γύρισε. Εκείνη έστρεψε το περίστροφο προς την κατεύθυνσή του. Αλλά δεν μπορούσε να τραβήξει την σκανδάλη. “Ε-Εσύ;” ψέλισε, μην μπορώντας να πιστέψει στα μάτια της. Ο άντρας μπροστά της, μόλις την είδε, γούρλωσε τα μάτια του και λιποθύμησε. Χαμήλωσε το περίστροφό της και τον πλησίασε. Το σώμα του άντρα ήταν κατάκοπο και γεμάτο σκόνη. Εκείνη σχημάτισε ένα χαμόγελο. “Μετά από τόσα χρόνια” είπε, σχεδόν από μέσα της.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: