How clean is your acid house?

Βγήκε από την τουαλέτα παραπατώντας και γελώντας σαν μικρό παιδί που ετοιμάζεται να ανοίξει το δώρο των Χριστουγέννων. Προχώρησε προς την έξοδο και ένιωσε την καρδιά του να τραντάζεται από την υπόκωφη μπότα του Laurent Garnier. Είχε χρόνια να ακούσει το coloured city, από τότε που τα rave parties στήνονταν σε τυχαίους χώρους που καμία σχέση δεν είχαν με οργανωμένα club, σαν αυτό στο οποίο βρισκόταν εκείνο το βράδυ. Μάταια προσπαθούσε να εστιάσει σε κάποιο πρόσωπο, όλα έμοιαζαν θολά. Ακόμα και οι μορφές των ανθρώπων γύρω του έμοιαζαν με τα φώτα, όπως αυτά αποτυπώνονται, σε μια κουνημένη φωτογραφία. Είχε την αίσθηση πως όλα γύρω του είχαν αποκτήσει απίστευτη ταχύτητα, ενώ εκείνος έμενε μετέωρος σε ένα πολύχρωμο και ατάραχο σύμπαν, στο οποίο όλοι οι φυσικοί νόμοι είχαν καταργηθεί. Τίποτα δεν είχε πλέον σημασία, ο πλανήτης είχε σταματήσει την ατέρμονη περιστροφή του για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Το τραίνο δεν έκανε την στάση του στον προκαθορισμένο σταθμό, αντίθετα σταμάτησε στην μέση της χώρας του πουθενά. Η μουσική είχε αποκτήσει μορφή, όγκο και βάρος. Έμοιαζε με τεράστιο κύμα που σάρωνε τα πάντα γύρω του. Κοίταξε προς το μέρος του d.j και έμεινε έτσι αρκετή ώρα, ιδρωμένος με τα μάτια ορθάνοιχτα και τα δόντια του να δημιουργούν το δικό τους ρυθμό. Δεν χρειαζόταν να αναλύσει πολύ τα πράγματα. Ήξερε πολύ καλά πως αυτό που έβλεπε δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Ο Felix έστεκε στο ψηλότερο σημείο ως μάγος ή σαμάνος κάποιας αφρικάνικης φυλής. Βρισκόταν ανάμεσα σε δύο τύπους που φορούσαν γρηγοριανές κουκούλες, ενώ από πάνω του υπήρχαν μαύρες κρεμάλες. Κανονικά θα έπρεπε να τρομάξει με την κατάσταση του αλλά και με την εικόνα που είχε δημιουργήσει το μυαλό του. Τίποτα όμως δεν μπορούσε να τον φοβίσει εκείνη την στιγμή. Όλα συνδέονταν σε μια παράλληλη πραγματικότητα στην οποία η φαντασία του δεν τρεφόταν από το υποσυνείδητο. Είχε την δική της υπόσταση, την δική της θέση στο χώρο και τον χρόνο, αλλά πολύ περισσότερο δεν είχε ανάγκη να συμβολίζει οτιδήποτε. Κοίταξε γύρω του και συνειδητοποίησε πως η βαρύτητα είχε εξαφανιστεί, τα πάντα αιωρούνταν. Εξακολουθούσε να μην μπορεί να εστιάσει στα πρόσωπα, το μόνο που μπορούσε να διακρίνει ήταν τα μάτια και τα χαμόγελα στο σκοτάδι.

Stop the music and go home…we’re home already

info

Not your

usual

dance music

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: