Eyes wide open

Ο ήλιος εξαφανιζόταν από τον ορίζοντα, αφήνοντας πίσω του ένα χρυσοκόκκινο πέπλο. Το σκοτάδι δεν θα αργούσε να τυλίξει ολόκληρη την πεδιάδα με την παγωμένη του αναπνοή. Είχε απομακρυνθεί από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας και είχε απομείνει μόνος του, στο έλεος των αρπακτικών που περιπολούσαν σε αυτά τα μέρη. Βλέποντας το ασημένιο άστρο να προβάλει από τα δυτικά ένιωσε ένα σφίξιμο στο στομάχι. Μπορεί το φως του φεγγαριού να ήταν σύμμαχος του για την εύρεση του δρόμου επιστροφής, αλλά ήταν σύμμαχος και για τα πεινασμένα θηρία που καραδωκούσαν. Πήρε μια βαθιά αναπνοή σαν να ήταν η τελευταία του και αποφάσισε να κινηθεί με προσοχή. Τα μάτια έψαχναν μάταια μέσα στο σκοτάδι για ενδείξεις κινδύνου. Ήξερε πολύ καλά πως τους πιο επικίνδυνους θηρευτές δεν θα ήταν σε θέση να τους αντιληφθεί, παρά μόνο όταν θα ήταν πλέον αργά. Σκέφτηκε τα υπόλοιπα μέλη της φυλής να ετοιμάζουν το φαγητό στην ασφάλεια της σπηλιάς. Σκέφτηκε τις λαμπερές γλώσσες της φωτιάς να ζεσταίνουν το σώμα του.

Το κρύο ήταν ανυπόφορο αλλά τον κρατούσε σε κίνηση, καθώς με γοργά αλλά προσεκτικά βήματα προσπαθούσε να βρει τον δρόμο του μέσα στην ερημιά της πεδιάδας. Από μικρός είχε μάθει να κυνηγάει την τροφή του, πλησιάζοντας τα θηράματα από την αντίθετη πλευρά του ανέμου. Γνώση που η φυλή του είχε αποκτήσει μελετώντας τους τετράποδους θηρευτές με τα τεράστια και αιχμηρά σαγόνια. Ανατρίχιασε στην σκέψη πως εκείνη την στιγμή, κάποιο επικίνδυνο πλάσμα τον παρακολουθούσε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να του επιτεθεί. Ένιωθε την καρδιά του να χτυπάει δυνατά κάτω από το στήθος του. Ο φόβος εξαπλωνόταν σε όλο του το σώμα σαν μολυσματική ασθένεια. Σταμάτησε να πάρει μερικές γρήγορες αναπνοές. Γονάτισε προσεκτικά στο έδαφος και προσευχήθηκε στον θεό ήλιο για την σωτηρία του. Προσπάθησε να σηκωθεί αλλά τα μέλη του δεν υπάκουσαν. Έτρεμε ολόκληρος και με δυσκολία μπορούσε να αναπνεύσει. Ο φόβος είχε παραλύσει όλες του τις κλειδώσεις καθώς ο άνεμος έφερνε στα αυτιά του ένα γνώριμο ήχο, αυτόν που στοίχειωνε τα όνειρα όσων ζούσαν σε εκείνη την πεδιάδα.

Έσφιξε με όση δύναμη του είχε απομείνει το ακόντιο που κρατούσε στο χέρι του. Φαντάστηκε τον εαυτό μέσα στην σπηλιά, καθισμένος δίπλα στην φωτιά να μοιράζεται την τροφή με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του. Τινάχτηκε από το έδαφος με ορμή που εξέπληξε ακόμα και τον ίδιο και άρχισε να τρέχει όπως δεν είχε τρέξει ποτέ στη μέχρι τότε σύντομη ζωή του.Ο φόβος απελευθέρωνε στους μυς του πρωτόγνωρες ποσότητες αδρεναλίνης, που κάλυπταν τους φριχτούς πόνους που δημιουργούσαν οι πέτρες και τα αγκάθια στα ήδη πληγωμένα πόδια του. Με μάτια δακρυσμένα μπορούσε πλέον να δει τον θολό σχηματισμό του λόφου που βρισκόταν η σπηλιά. Για πρώτη φορά πίστεψε ότι θα μπορούσε να επιζήσει αυτής της κατάστασης. Τα ματωμένα του πόδια έμοιαζαν να καταπίνουν την απόσταση με τεράστια ευκολία. Είχε πλέον πλησιάσει κοντά, τόσο που μπορούσε να διακρίνει την λάμψη της φωτιάς, να χορεύει νωχελικά στα τοιχώματα της εισόδου της σπηλιάς. Μπορούσε να διακρίνει σκιές να στέκουν μπροστά της, κρατώντας αναμμένους δαυλούς.

Ήταν ο ήχος του αέρα που σφύριζε στα αυτιά του, από την ταχύτητα που είχε αναπτύξει. Ήταν ο φόβος που είχε αιχμαλωτίσει όλες του τις αισθήσεις στην παγωμένη του αγκαλιά. Ήταν η απεγνωσμένη προσπάθεια του μυαλού του, να γαντζωθεί σε μια ελπίδα σωτηρίας η αιτία που ποτέ δεν άκουσε τα βήματα τους, ούτε τον ήχο της αναπνοής, που με θόρυβο έβγαινε από τα πεινασμένα τους στόματα. Το μόνο που ένιωσε ήταν ατσάλινα νύχια να καρφώνονται στις πλάτες του και να τον πετάνε στο έδαφος. Για τελευταία φορά και λίγα δευτερόλεπτα κοίταξε προς το μέρος της σπηλιάς. Είχε πλησιάσει τόσο κοντά που μπορούσε να διακρίνει τα πρόσωπα τους. Τα μάτια τους ορθάνοιχτα, έλαμπαν σαν χλωμά φεγγάρια. Η τελευταία του σκέψη ήταν αν αυτό οφειλόταν σε τρόμο, λύπη ή νοσηρή περιέργεια.

http://www.youtube.com/watch?v=G2p7i4oL6Dk

http://www.youtube.com/watch?v=NwRZuHRhLaA

http://www.youtube.com/watch?v=w66nTnLMm5M

http://www.youtube.com/watch?v=GyBz0gP1L0Y

http://www.youtube.com/watch?v=uwhb4QwhcDQ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: