Mr. Gnome Wait For Me

Άνοιξε τα μάτια της. Δεν ήξερε πώς βρέθηκε εκεί. Δεν ήξερε ούτε τι μέρα, ούτε τι μήνας και ούτε τι χρόνος ήταν. Δεν ήξερε ούτε που είναι. Το μέρος έμοιαζε με έρημο. Σκελετοί διάφορων μικρών ζώων, που είχαν την ατυχία να βρεθούν εκεί παλαιότερα, βρίσκονταν σκόρπιοι και προσέθεταν κάτι στην ανατριχίλα που προκαλούσε το μέρος. Νύχτωνε. Και δεν υπήρχε τίποτε σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων. Ο αέρας της έφερνε κόκκους άμμου στο πρόσωπο. Διψούσε. Άρχισε να περπατάει προς άγνωστη κατεύθυνση. Πού και πού άκουγε κάποια ακρίδα να τραγουδάει το κύκνειο άσμα της. Μετά από πολύ ώρα, σταμάτησε. Τα πόδια της δεν την βαστούσαν. Έκατσε σε ένα μεγάλο βράχο  που ήταν εκεί κοντά. Παρ’όλο που φοβόταν, της προκαλούσε ηρεμία το μέρος. Μπορεί να ήταν και η κούραση. Μπορεί να ήταν η πείνα και η δίψα μαζί. Αλλά εφόσον δεν είχε επιλογή, αποφάσισε απλά να μείνει εκεί, σχεδόν ακούνητη, στην ηρεμία του ζοφερού αυτού μέρους .

Κοίταζε τον ορίζοντα για πολλή ώρα. Έβαλε το χέρια της στις τσέπες της. Το έκανε συχνά αυτό, γιατί τα άκρα της πάντοτε κρύωναν. Στην δεξιά τσέπη της ακούμπησε ένα ξένο αντικείμενο. Το έβγαλε. Ήταν μία ξύλινη σφυρίχτρα, που δεν είχε ξαναδεί στην ζωή της. Είχε σκαλισμένα ιερογλυφικά πάνω της, που το κορίτσι δεν καταλάβαινε. Την επεξεργάστηκε για λίγο και μετά την έφερε στο στόμα της και  φύσηξε. Η σφυρίχτρα έβγαλε έναν δυνατό ήχο, που έμοιαζε με τον ήχο που κάνουν τα κοράκια μόλις βρουν την υποτιθέμενη λεία τους. Ένιωσε ξαφνικά τον βράχο, στον οποίο καθόταν, να κουνιέται. Απομακρύνθηκε λίγο αλλά όχι πολύ γιατί ήθελε να δει τι θα γινόταν. Κάτω από το βράχο ξεπρόβαλαν κάτι μικρά χέρια. Τα μικρά χέρια σήκωσαν το βράχο στον αέρα και τον πέταξαν παραπέρα, κάνοντας ένα δυνατό θόρυβο. Από την τρύπα που κάλυπτε ο βράχος βγήκε ένα μικρό πλάσμα. Φορούσε κόκκινο καπέλο και τα μούσια του έφταναν μέχρι το πάτωμα. Ήταν ένας νάνος, όχι παραπάνω από εβδομήντα εκατοστά. Κατευθύνθηκε προς εκείνη χωρίς ενδοιασμούς και με ταχύτητα. Η ίδια, παρόλο το μέγεθός του, φοβήθηκε. Ο ίδιος όμως απλά της έπιασε το ένα χέρι με τα ροζιασμένα του δάχτυλα και την τράβηξε προς την τρύπα. Η ίδια κοντοστάθηκε. Αλλά ο νάνος επέμεινε. Της είπε ” Μην φοβάσαι την τρύπα. να φοβάσαι την έρημο του τίποτε που βρίσκεσαι¨. Η ίδια τον ξανακοίταξε και τον ακολούθησε. Χαθήκανε και οι δύο στην τρύπα.

‘Επεφταν με μεγάλη ταχύτητα για πολλή ώρα και το κορίτσι άρχιζε να πιστεύει ότι η τρύπα είναι απύθμενη. Δεν έβλεπε τίποτα γύρω της παρά πίσσα σκοτάδι. Συνηδητοποίησε ότι δεν έβλεπε πια το νάνο και την κυρίευσε ο τρόμος. Δεν ήξερε ούτε καν το όνομα του. Φώναξε ” Κύριε νάνε, περιμένετέ με!”, με μία ελπίδα να τον ξαναβρεί. Και τότε τα πόδια της ακούμπησαν κάτι μαλακό. Ήταν ένα τεράστιο στρώμα στο οποίο προσγειώθηκε. Και τώρα υπήρχε φως ολόγυρα. Ο νάνος την πλησίασε. “Πάρε λίγο από αυτό, γιατί έχουμε πολύ δρόμο ακόμα”, της είπε, και της έδωσε κάτι που έμοιαζε να είχε ξαναδοκιμάσει. Ναι, ήταν παέλια. Ευτυχώς, γιατι πεινούσε πολύ. Της έδωσε και λίγο νερό από το παγούρι του. Και συνεχίσανε να περπατάνε χοροπηδώντας πάνω στο στρώμα, προς την κατεύθυνση που έβγαινε το φως.

download  Mr. Gnome – Spain

download Mr. Gnome – Night Of The Crickets

http://mrgnome.com/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: