Road Red Apple History Slide Show

Ξύπνησε από τις φωνές των παιδιών που έπαιζαν στο δρόμο. Ένα κρεσέντο από άναρθρες κραυγές και ετεροχρονισμένα γέλια που έμοιαζε σαν πεινασμένο θορυβώδες τέρας, έτοιμο να καταβροχθίσει τα ελάχιστα εναπομείναντα υγιή κύτταρα του εγκεφάλου του. Άνοιξε τα πονεμένα και πρησμένα από τον ελλειπή ύπνο μάτια του και καταράστηκε τα μικρά διαόλια που είχαν στήσει χορό έξω από το παράθυρο του. Προσπάθησε να θυμηθεί την εξέλιξη της χθεσινής βραδιάς στο CBGB, αλλά οι μόνες εικόνες που είχε στο μυαλό του ήταν εκείνες της Deborah, να τραγουδάει με ένα κοντό φουστανάκι το “heart of glass” μπροστά σε ξελιγωμένους punks που για τέσσερα λεπτά είχαν ασπαστεί την disco με θρησκευτικό φανατισμό και έπειτα, στο τέλος της βραδιάς, τον εαυτό του να ξερνάει στα πόδια του Richard Hell. Ρούφηξε μια γουλιά από τον καφέ του και έστριψε το πρώτο τσιγάρο της ημέρας, νιώθοντας βαθιά ευγνωμοσύνη για την χίπικη κληρονομιά που είχε αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της στην πόλη του San Francisco. Εισπνέοντας ευλαβικά τον καπνό, παρατήρησε πως οι φωνές και τα γέλια των παιδιών είχαν σταματήσει. Αφουγκράζοντας την ανησυχητική σιωπή που επικρατούσε, αναρωτήθηκε αν οι ευχές του είχαν πραγματοποιηθεί ή μήπως το τσιγάρο ήταν πιο δυνατό απ’ όσο νόμιζε. Θα ορκιζόταν πως άκουγε ένα ακατάληπτο μουρμουρητό που έμοιαζε με κήρυγμα μεθυσμένου αφροαμερικάνου ιερέα. Ανοίγοντας το παράθυρο αντίκρισε ένα μικρό πλήθος να έχει μαζευτεί γύρω από τον Eric και τον Rakim, δύο έφηβους που γνώριζε από τότε που ως πιτσιρικάδες πρωτοστατούσαν στο θόρυβο που τον σήκωνε κάθε πρωί από το κρεβάτι. Μπορούσε να ακούσει καλύτερα πλέον. Λέξεις και ρίμες έδεναν μεταξύ τους υπακούοντας σε ένα αόρατο ρυθμό που έμοιαζε να κατοικεί μόνο στο κεφάλι των νεαρών. Ένας ρυθμός που σύντομα άρχισε να μεταδίδεται και στους παρευρισκόμενους, που σαν μαγεμένοι άκουγαν όλες τις πτυχές της ζωή τους να μετατρέπονται σε ποίηση του δρόμου, σε τέχνη. Έσβησε το τσιγάρο του και κοίταξε την αφίσα του Otis Redding που διακοσμούσε τον τοίχο του, αναρωτήθηκε αν θα αισθανόταν περήφανος για τα πνευματικά του παιδιά. Αναρωτήθηκε αν θα τον ενοχλούσε που οι στίχοι είχαν αντικατασταθεί από ρίμες και τα φυσικά όργανα από turntables. Αυτά τα παιδιά εκεί έξω έκαναν με τον δικό τους τρόπο ότι ακριβώς είχαν κάνει και οι d.i.y artists πριν από αυτούς. Με ελάχιστα μέσα και χωρίς δασκάλους αφέθηκαν στα φυσικά τους ένστικτα και χρησιμοποίησαν ελλείψη μουσικής παιδείας, τον εμπνευσμένο αυτοσχεδιασμό ως τρόπο έκφρασης. Ντύθηκε με βιαστικές κινήσεις και προχώρησε προς την έξοδο, σταμάτησε μόνο για μερικά δευτερόλεπτα, όπως έκανε πάντα, για να κοιτάξει με βλέμμα θαυμασμού την τεράστια συλλογή βινυλίου που αγκομαχούσε στα ράφια της αυτοσχέδιας βιβλιοθήκης του. Ίσως κάποια μέρα να έβρισκε και αυτός ένα τρόπο να εκφράσει όλα αυτά που είχε στο ναρκωμένο κεφάλι του μέσω αυτής της τεράστιας και ετερόκλητης συλλογής.

Download 01 Echo Party.mp3 from FileFactory.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: