Screaming Tea Party

Έβλεπε τα πρόσωπα τους αλλοιωμένα και δεν μπορούσε να αποκωδικοποιήσει τις λέξεις που έβγαιναν από τα παραμορφωμένα τους στόματα. Η μουσική ακουγόταν σαν ερχόταν από μια μακρινή έρημο με γαλαζοκόκκινη άμμο όπου ασημένια φίδια σχημάτιζαν αρχαία σύμβολα στην επιφάνεια της. Είχε χάσει την αίσθηση του χρόνου και του χώρου ενώ η προσοχή της είχε αιχμαλωτιστεί από τις χρωματιστές μορφές που έβλεπε να κινούνται μπροστά της. Είχε παρατήσει κάθε προσπάθεια να αποδώσει ένα ρεαλιστικό νόημα σε αυτά που δημιουργούσε το μυαλό της, αντίθετα άφησε αυτό το ζεστό συναίσθημα που ένιωθε σε ολόκληρο το σώμα της να αναλάβει την διαχείριση όλων των αισθήσεων που διέθετε. Ένιωθε την πλάτη της να βυθίζεται στον τοίχο που είχε ακουμπήσει, μια αίσθηση που σύντομα άρχισε να μεταδίδεται στα άκρα της σαν στρατιά μυρμηγκιών που παρελαύνουν στην κατακτημένη τους περιοχή. Μπροστά της είδε ένα πρόσωπο σαν μια φωτεινή και φευγαλέα σκιά, ένα πρόσωπο απόκοσμο αλλά και τόσο γνώριμο. Έκλεισε τα μάτια και άφησε τον εαυτό της να υπνωτιστεί από τον ξέφρενο χορό των χρωμάτων που διαδραματιζόταν κάτω από τα βλέφαρα της, καθώς ένιωθε το σώμα της να απορροφάται από τον τοίχο και το πάτωμα σαν μια ζεστή, υγρή μάζα.
Ελάχιστες φορές είχε νιώσει την ανάγκη να επικοινωνήσει με τους συγκάτοικους της κατά την διάρκεια των tea party που διοργάνωναν κάθε παρασκευή, χαμογέλασε καθώς κοίταξε την τσαγιέρα ακουμπισμένη στο κόκκινο τραπέζι μπροστά της. Θυμήθηκε τις πρώτες τις μέρες στο κοινόβιο και την απορία της σχετικά με τα tea parties που όλοι περίμεναν με ανυπομονησία. Μα γιατί tea party? είχε ρωτήσει με αφέλεια. Είναι φόρος τιμής για την επίσκεψη των σκαθαριών στα ανάκτορα και το τσάι που ήπιαν με την βασίλισσα, το οποίο εκτός από φρέσκα φύλλα πράσινου τσαγιού, περιείχε και μερικές σταγόνες υγροποιημένου lsd. Ήταν σίγουρη πως αυτό ήταν μια ιστορία που είχαν επινοήσει οι beatles για να αποτινάξουν από πάνω τους την εικόνα των clean cut boys που είναι αποδεκτοί ακόμα και από την βασίλισσα, αλλά δεν ήθελε να χαλάσει την φαντασίωση των φίλων της. Άλλωστε τι θα ήταν το rock and roll χωρίς τους μύθους του? Μύθους που οι αγαπημένοι της φίλοι έδειχναν να πιστεύουν με θρησκευτική ευλάβεια, ίσως αυτός ήταν ο λόγος που δεν μπορούσε να νιώσει οικειότητα μαζί τους. Η ακατανόητη εμμονή τους με την σημειολογία και την αισθητική μιας εποχής που είχε χαθεί εδώ και χρόνια. Αποφάσισε να ανέβει στην ταράτσα του σπιτιού και να απολαύσει τον
νυχτερινό ουρανό αψηφώντας το τσουχτερό κρύο.

Οι φίλοι του ούρλιαζαν για να μπορέσουν να ακουστούν πάνω από τον παραμορφωμένο χαοτικό θόρυβο που ξεχυνόταν από τα ηχεία και οι φωνές τους έμοιαζαν να ενώνονται σε ένα ιδεατό mash up με τα οργισμένα φωνητικά της noise punk μουσικής που είχαν διαλέξει για την μικρή τους συγκέντρωση. Εδώ και μέρες βρισκόταν στην ίδια ακριβώς κατάσταση, άυπνος από την χρήση speed, αμφεταμινών, μπύρας και φτηνού κρασιού. Κοίταξε γύρω του το δωμάτιο με τα μάτια του κόκκινα από την κούραση και τον πυκνό καπνό. Βιβλία, κουτάκια μπύρας, ρούχα και διάφορα κοινόχρηστα σκουπίδια σχημάτιζαν μια αλλοπρόσαλλη διακόσμηση προμελετημένης αταξίας. Παρατήρησε τους αφηνιασμένους του φίλους και χαμογέλασε καθώς σκέφτηκε την λέξη “προμελετημένη” που τόσο αυθόρμητα του ήρθε στο μυαλό. Ήταν άραγε όλα προμελετημένα? Τα ρούχα που φορούσαν, η μουσική που άκουγαν, τα βιβλία που διάβαζαν, οι ιδέες που κατοικούσαν κάτω από τις μοικάνες τους, όλα έμοιαζαν να δηλώνουν πιστή υποταγή σε άγραφους νόμους αισθητικής και συμπεριφοράς μιας εποχής που είχε οριστικά χαθεί. Η προσκόλληση τους με το παρελθόν έμοιαζε τόσο πολύ με αυτή των χίπηδων του διπλανού διαμερίσματος, που κάθε φορά που άκουγε τα χλευαστικά και ειρωνικά σχόλια των φίλων του για τους γραφικούς γείτονες αναρωτιόταν αν πραγματικά έχουν συναίσθηση της δικής τους κατάστασης. Αποφάσισε να ανέβει στην ταράτσα του σπιτιού και να απολαύσει τον νυχτερινό ουρανό αψηφώντας το τσουχτερό κρύο.

-Να φανταστώ πως έχετε tea party σήμερα
-Πως το κατάλαβες?
-Λίγο οι ψυχεδελικές μαλακίες που ακούγονται από το διαμέρισμα σας, λίγο η αηδιαστική μυρωδιά των αρωματικών στικς που καίτε από το απόγευμα. Άσε που θα ορκιζόμουν πως άκουσα τα δόντια σου να τρίζουν καθώς ανέβαινα τις σκάλες.
-Και τα δικά σου δεν πάνε πίσω, του αποκρίθηκε, απλά εγώ νόμιζα πως ο ήχος προερχόταν από την μουσική που ακούγεται από το δικό σας διαμέρισμα.
Εκείνος γέλασε τόσο δυνατά και αυθόρμητα που ένιωσε ενοχές για την προδοτική του στάση.
-Σκεφτόμουν πως θα ακουγόταν η μουσική αν ανάμεσα στα δυο διαμερίσματα παρεμβαλλόταν ένα τρίτο, της είπε
-Θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα συγκρότημα και να το μάθουμε, του είπε γελώντας ειρωνικά
-Και πως θα λεγόμασταν?
-tea party
-Μπα είναι πιασμένο
-Τότε screaming tea party

http://www.myspace.com/screamingteaparty

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: